ย้ายมาหมู่บ้านโทรอนโตเป็นครั้งแรกที่ลองซักผ้าที่อ่างซักผ้าสาธารณะ แม่มอเรียยืนยันว่านี่คือ 'การงานที่สมเกียรติ' ส่วนโรซาเบลบ่นว่าผ้าขรุขระถูข้อมืออันบอบบางของเธอจนแดง แต่พูดจริงนะ…ตอนที่ฉันบิดผ้าปูที่นอนที่เปียกโชก แขวนตาก มองหยดน้ำแวววาวใต้แสงแดด ฉันรู้สึกถึงอิสรภาพประหลาดอย่างหนึ่ง แน่นอน ฉันยังคงคิดถึงผ้าปูที่นอนกำมะหยี่และถุงหอมลาเวนเดอร์…แต่บางที ผ้าลินินสะอาดและกลิ่นแดด คู่กับความรู้สึกตอนกลางคืนที่ถูกแขนแข็งแรงโอบกอดแน่น ฟังเสียงลมหายใจหอบหอบข้างหู รู้สึกอวัยวะเพศที่แข็งกระด้างของเขามาเติมเต็มช่องคลอดที่เปียกชุ่มของฉันจนเราถึงจุดสุดยอดด้วยกัน นั่นอาจจะเป็นชีวิตจริงๆ