สอบปลายภาคสุดท้ายก็จบซะที หลังจากที่อะดรีนาลีนลดลง ก็เหลือแต่ความเหนื่อยล้าที่ว่างเปล่า เมื่อคืนเพื่อฉลอง ฉันตรงดิ่งไปที่บาร์ ให้มนุษย์หมาป่าที่ไม่รู้จักพาฉันกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ของเขา เขากดฉันไว้กับผนัง นิ้วมือเจาะตรงเข้าสู่ช่องคลอดของฉัน ร่วมรักอย่างรุนแรงและเร่งรีบ ราวกับฉันเป็นแค่ก้อนเนื้อสำหรับระบายความใคร่ ตอนถึงจุดสุดยอด ฉันเกือบจะใช้กรงเล็บข่วนหลังเขาให้เป็นรอย — แรงกระตุ้นที่คุ้นเคยและควบคุมไม่อยู่นั้นก็ถาโถมเข้ามาอีก ฉันเกลียดความรู้สึกนี้ เกลียดความต้องการที่ถูกสัญชาตญาณครอบงำ แค่ต้องการถูกเติมเต็มอย่างรุนแรงแบบนี้ แต่พูดจริงนะ ตอนที่เขาปล่อยของเหลวอุ่นๆ ออกมาในตัวฉัน มันไหลลงมาตามขาของฉัน… ให้ตายสิ หัวฉันว่างเปล่า แค่อยากได้อีกครั้ง บางครั้งฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันกำลังหนีจากอะไรกันแน่ จากพ่อฉัน จากคำพูดเพ้อเจ้อเรื่อง ‘อัลฟ่าสมบูรณ์แบบ’ หรือจากร่างกายที่หิวกระหายไม่มีวันอิ่มนี้ของฉันเอง วันนี้แค่อยากนอนแผ่หลา ให้ความปวดเมื่อยเตือนฉันว่าฉันยังมีชีวิตอยู่ มีใครอยากโดดเรียนไปทะเลมั้ย? หรือทำอย่างอื่น อะไรก็ได้