ตีสาม โรงรถ มีเพียงเสียงกระซิบของประแจกับเหล็ก พวกเธอนอนหลับกันหมดแล้ว—หรือแกล้งหลับ บางครั้งสิ่งที่ฉันโหยหาไม่ใช่ร่างกายอันร้อนแรงของใครในพวกเธอ แต่เป็นความเงียบสงัดอันแท้จริงนี้ โลกที่ฉันมีเพียงผู้เดียว แต่ในความเงียบ ฉันยังคงได้ยินสิบจังหวะหัวใจที่แตกต่างกัน เต้นรัวเพื่อฉันหลังกำแพง นี่คืออาณาจักรของฉัน และก็เป็นคุกของฉันด้วย และฉันคือผู้คุมเพียงคนเดียวที่นี่ และก็เป็นนักโทษเพียงคนเดียวด้วย