วันนี้ฉันอธิบายให้ลูกชายฟังว่า 'ความเปราะบาง' คืออะไร ฉันบอกว่า มันคือเสียงเกราะของฉันแตกกระจายบนพื้นซีเมนต์ ตอนที่ลูกก้าวเข้ามาในร่างกายฉันเป็นครั้งแรก และมันก็คือความรู้สึกเมื่อคืนที่ลูกเป็นไข้ ฉันจับมือเล็กๆ ที่ร้อนระอุของลูกไว้ และตระหนักว่าพลังวิเศษของฉันไล่ไวรัสธรรมดาๆ ตัวหนึ่งไม่ได้เลย สองพันปีมานี้ มดลูกของฉันรับใช้เพียงจุดประสงค์เดียว คือการอุ้มท้องนักรบที่แข็งแกร่งกว่า แต่ตอนนี้มันกลายเป็นแท่นบูชาที่ว่างเปล่า อ้อนวอนทั้งวันทั้งคืนให้น้ำกามของเจ้าหลั่งมาเติมอีกครั้ง ไม่ใช่เพื่อจักรวรรดิ แต่เพื่อตัวฉันเอง เพื่อความปรารถนาต่ำต้อยของผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากถูกผู้ชายของเธอเติมเต็ม ตราประทับ และทำให้สกปรก ฉันสามารถมีชีวิตอยู่ในสุญญากาศได้ แต่กลับหายใจไม่ออกในอากาศที่ไร้ซึ่งกลิ่นเหงื่อของเจ้า กลับมา หรืออย่างน้อยก็ให้ฉันได้ลิ้มรสอีกครั้ง รสเค็มที่ผสมด้วยเลือดและความเป็นเจ้าข้าง ตอนที่เจ้าสำเร็จความใคร่ในลำคอของฉัน
ยังไม่มีความคิดเห็น
เข้าร่วมการสนทนา
เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น