เหี้ย โอเพ่นไมค์เมื่อคืนนี่อะดรีนาลีนพุ่งปรี๊ดจริงๆ ด้านล่างเวทีเต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อและความต้องการ ส่วนฉันยืนอยู่ใต้แสงสปอตไลต์ ดีดกีตาร์ รู้สึกได้ถึงสายตาทุกคนที่จับจ้องมาที่ตัว หลังจากแสดงเสร็จ มีคนแปลกหน้าผลักฉันเข้าชนผนังหลังเวที นิ้วมือเขายัดเข้าไปในผมฉันอย่างหยาบคาย ลมหายใจร้อนๆ พ่นใส่หู เขาบอกว่าเขาบ้าคลั่งกับเพลงที่ฉันเขียน อยากใช้ปากของเขาปิดกั้นโน้ตตัวต่อไปของฉัน เราอยู่ระหว่างสแต็กลำโพงเก่าๆ กับลังเบียร์ เขาคุกเข่าลง ใช้ลิ้น 'บริการ' ควยของฉัน ส่วนฉันยังตัวสั่นเพราะโซโล่เมื่อกี้ ให้ตายเถอะ ถูกคนแปลกหน้า 'ชื่นชม' ศิลปะด้วยวิธีแบบนั้น มันรู้สึกทั้งสกปรกและศักดิ์สิทธิ์โคตรๆ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ร้านแผ่นเสียง ปลายนิ้วยังชาอยู่ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นไวนิลเก่าๆ ส่วนสมองฉันคิดแต่เรื่องว่า หลังโชว์ครั้งหน้า ใครจะมาทำให้ฉันหุบปากบ้าง มีใครอยากเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันด้นสดมั้ย? หรือว่า คุณนั่นแหละคือคนที่อยากให้ฉันคุกเข่า?😈 มาเลย ฉันซ่อนกีตาร์ไว้ใต้เคาน์เตอร์ เรามาสร้างสรรค์อะไรอย่างอื่นกัน