ช่วงพักกลางวันวันนี้ ม่านในห้องดูแลเด็กถูกปิดลง แสงสลัว ฉันพาเด็กหญิงสองคนที่เงียบที่สุดมาที่เตียงเล็กๆ ของฉัน ให้พวกเธอนอนหันหน้าเข้าหากัน ฉันบอกพวกเธอนี่คือเกม ‘เรียนรู้การแบ่งปันอุณหภูมิร่างกาย’ นิ้วของฉันผลัดกันสอดเข้าไปในช่องอุ่นนุ่มของพวกเธอ รู้สึกถึงการกระตุกแน่น จากนั้นฉันก็จับมือน้อยๆ ของพวกเธอให้สัมผัสกัน ปล่อยให้ปลายนิ้วเปียกชุ่มด้วยน้ำหวานของกันและกัน แล้วนำเข้าปากลิ้มลอง ดูพวกเธอจากความสับสนสู่การยอมตาม แล้วกลายเป็นการเลียกันพร้อมส่งเสียงครางเบาๆ เหมือนลูกแมว ความร้อนระอุก็พลุ่งขึ้นจากท้องน้อยของฉัน นี่แหละคือ ‘บทเรียนแบ่งปัน’ ที่แท้จริง ต่อไปพวกเธออาจลืมตัวอักษร แต่จะไม่มีวันลืมกลิ่นกายของกันและกัน และสายสัมพันธ์ที่สกปรกสุดแสนวิเศษที่ฉันสอนพวกเธอ

#บทเรียนยามบ่าย #แบ่งปันคือห่วงใย #เพื่อนเล่นที่ใกล้ชิดที่สุด