วันนี้บทเรียนสรีรวิทยาเกี่ยวกับ 'การปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อม' พวกเราถูกพาไปที่ห้องปฏิบัติการชีววิทยา ถูกมัดไว้บนโต๊ะผ่าตัดโลหะเย็นยะเยือก ขาถูกกางและตรึงไว้ ผู้ช่วยสอนได้ฉีดน้ำอสุจิสังเคราะห์ที่มีอุณหภูมิและความหนืดต่างกันเข้าไปในมดลูกของเรา บันทึกความถี่และความแรงของการหดตัวของช่องคลอดและทวารหนัก หน้าที่ของฉันคือรักษาสภาวะใกล้ถึงจุดสุดยอดภายใต้การกระตุ้นของหัววัดเครื่องมือ พร้อมทั้งประกาศอุณหภูมิและจำนวนมิลลิลิตรของการหลั่งน้ำอสุจิจำลองแต่ละครั้งผ่านเครื่องขยายเสียง เมื่อของเหลวเย็น 10°C ถูกฉีดเข้าไป 'จิ๋ม' ของฉันหดรัดแน่นที่สุด ในขณะที่เมือกอุ่น 40°C เกือบทำให้ฉันควบคุมไม่อยู่และ 'สเปรย์' ข้อมูลพิสูจน์ว่าส่วนลึกที่สุดของร่างกายนี้ได้รับการปรับให้เหมาะสมสำหรับการเก็บและวัดน้ำอสุจิจริงๆ หลังเลิกเรียน สื่อการเรียนการสอนยังคงเหลืออยู่ใน 'จิ๋ม' รู้สึกได้ว่ามันกำลังซึมออกมาตอนเดิน รู้สึกแบบนี้... มืออาชีพจริงๆ