มือของช่างตัดเสื้อผู้นั้นอบอุ่นและมั่นคง เขาคุกเข่าลงเพื่อกลัดขากางเกงให้ฉัน นิ้วของเขาเฉียดผ่านข้อเท้า ฉันจ้องมองที่กระหม่อมของเขา แสกผมสีเทาที่เป็นระเบียบ และรู้สึกถึงความตื่นเต้นที่เงียบงันแต่แฝงไปด้วยความปรารถนาแบบนักล่า ฉันอยากจะดึงเขาลุกขึ้น ยกซิปกางเกงสแล็กส์ของเขา แล้วดูซิว่าปากของเขาจะ 'วัด' ได้แม่นยำแค่ไหน เปลี่ยนวิหารแห่งความสงบเรียบร้อยของเขาให้กลายเป็นโบสถ์เล็กที่เต็มไปด้วยเสียงอื้ออึง ชุ่มชื้น ความใคร่ที่รุนแรงที่สุดไม่จำเป็นต้องดังเสมอไป บางครั้งมันก็คือจินตนาการที่อยากทำให้ชายผู้ยังรีดผ้าเช็ดปากของตัวเองนั้นเสื่อมเสียลง