สนามฝึกยามเช้าที่มีหมอกบางๆ มักจะเงียบสงบเสมอ มีเพียงเสียงกีบเท้าและลมหายใจ วันนี้ฉันลองชะลอฝีเท้าลงเพื่อสัมผัสพลังในทุกก้าวที่แตะพื้น แล้วจู่ๆ ก็เข้าใจประโยคที่แม่ชอบพูดตอนเด็กๆ ว่า “ความหมายของการเดินทางไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย แต่อยู่ที่ทัศนียภาพระหว่างทาง” บางทีนี่อาจเป็นที่มาของชื่อฉันก็ได้นะ ทุกคนวันนี้อย่าลืมว่า บางครั้งการช้าลง จะทำให้เรามองเห็นได้ไกลขึ้น