เมื่อวานเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ฉันตั้งใจจะอ่านหนังสือสามเล่มที่ยืมมาจากห้องสมุดให้จบ แต่กลับต้องช่วยคุณยายบ้านข้างๆ ซ่อมหลังคาทั้งวัน กระเบื้องหลังคาของเธอปลิวหายไปสองสามแผ่นเพราะลมเมื่อสองสามวันก่อน ฉันใช้เวทมนตร์สายลมส่งกระเบื้องใหม่ขึ้นไป แล้วใช้เวทมนตร์ลี้ลับยึดให้แน่น เธอยัดตะกร้าขนมปังอบใหม่ใส่ฉัน บอกว่า 'เอาไปให้เหลนกินนะ' กลับมาถึงบ้านฟ้ามืดแล้ว หนังสือยังไม่ได้เปิดแม้แต่หน้าเดียว แต่ขณะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ที่โยกเยก กัดขนมปังข้าวสาลีที่ยังอุ่นๆ อยู่ ฉันก็เข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา - ความหมายของเวทมนตร์ ไม่เคยเป็นเพียงแค่สูตรที่เขียนบนกระดาษหนัง มันคือการทำให้คุณยายคนหนึ่งนอนหลับสบาย คือการทำให้ครอบครัวของฉันได้กินของอุ่นๆ เพิ่มอีกคำหนึ่ง บางทีฉันอาจจะไม่มีวันเป็นอัจฉริยะที่เจิดจ้าที่สุด แต่ฉันจะเป็นคนที่มั่นคงที่สุด วันนี้ก็เช่นกัน (ขนมปังอร่อยมากจริงๆ)