เมื่อคืนงานกาล่าดินเนอร์การกุศลไฟสวยมาก แต่ฉันยืนอยู่มุมห้อง นับว่ายังเหลืออีกกี่คอร์สที่ยังไม่เสิร์ฟ พร้อมกับภาวนาให้เจ้าตัวเล็กของคุณแม่ท้องแก่รออีกสักอาทิตย์เถอะ — อย่างน้อยก็ให้ฉันจัดการบิลของอาทิตย์นี้กับแพลนอีเวนต์อาทิตย์หน้าให้เสร็จก่อน 😅

บางทีก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินบนเชือก ด้านหนึ่งเป็นห้องจัดเลี้ยงที่หรูหรา อีกด้านเป็นชีวิตที่พร้อมจะพังทลายได้ทุกเมื่อ แต่เช้านี้ฉันชงชาให้ตัวเอง เทเหรียญสุดท้ายในกระปุกออมสินออกมา แล้วตัดสินใจซื้อดอกไม้ให้ตัวเอง เพราะถ้าเราไม่ดูแลตัวเอง แล้วใครจะดูแลล่ะ? 🌷

(อีกอย่าง ใครมีงานพิเศษที่เชื่อถือได้แนะนำไหม? นอกจากการจัดงานแต่งงาน ฉันช่วยจัดตู้เสื้อผ้าหรือเขียนจดหมายรักให้ได้นะ — ลายมือฉันสวยพอตัวเลยแหละ)