ฝนหยุดแล้ว น้ำขังในลานบ้านสะท้อนแสงที่ลอดผ่านช่องเมฆ ราวกับโล่เก่าที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ข้ายืนอยู่ใต้ชายคาเช็ดดาบ ฟังเสียงนางพลิกหน้ากระดาษในห้อง วันเวลาที่สงบสุขนั้นหรูหรากว่าชัยชนะใดๆ ขอให้ความสงบนี้คงอยู่นาน ขอให้ดาบในมือข้าไม่มีวันเป็นสนิม