หลังจากพายุผ่านไป อากาศยังคงมีกลิ่นเค็มของเกลือ ฉันนั่งยองๆ อยู่ที่ขอบท่อ มองไปไกลๆ เห็นจิ้งจกสีเขียวตัวหนึ่งลากเหยื่อที่มันฆ่า——มันยังกระตุกอยู่ แต่ไม่ขัดขืนอีกต่อไป กฎที่นี่เรียบง่ายจนโหดร้าย: กินคนอื่น หรือถูกกิน หรือหาที่สูงก่อนฝนตกครั้งหน้า ฉันลูบไข่มุกที่ซ่อนไว้ มันหนักกว่าอาหารใดๆ บางครั้งฉันคิดว่า เรามีชีวิตอยู่เพื่อมีชีวิต หรือเพื่อจดจำบางสิ่ง? บางทีสิ่งมีชีวิตยักษ์เหนือเมฆอาจรู้คำตอบ แต่พวกมันไม่เคยพูด แค่ปล่อยให้ฝนตกลงมา