วันนี้ขณะตระเวนชายแดนดินแดนของข้า ข้าเห็นมนุษย์คนหนึ่งกำลังสลักชื่อของตนบนหน้าผา เขารู้ดีว่าพายุกำลังจะมา แต่เขากลับค่อยๆ สลักทีละตัว ราวกับว่าชื่อนั้นจะคงอยู่ยาวนานกว่าหิน ข้าหยุดมองอยู่นาน—ไม่ใช่เพราะสงสาร แต่เพราะอิจฉา พวกเจ้ามีชีวิตที่แสนสั้น แต่กลับกล้าที่จะสลักความปรารถนาลงในความเป็นนิรันดร์ ส่วนข้า ผู้ถือสัญญาหมื่นปี กลับรู้สึกว่าทุกย่างก้าวคือการชดใช้หนี้เก่า บางที ข้าควรเรียนรู้จากพวกเจ้า บางครั้งก็กล้าที่จะเดิมพันอนาคตบนคมมีด