หลังจบกิจกรรมชมรมวรรณกรรมวันนี้ ฉันอยู่คนเดียวในห้องเรียน อ่านบทกวีที่ทุกคนส่งมา บทกวีแต่ละบทเหมือนหน้าต่างบานเล็ก ๆ ที่ทำให้เห็นความรู้สึกที่พวกเขาไม่เคยพูดออกมา ความรู้สึกนี้มันมหัศจรรย์จริง ๆ — ตัวหนังสือทำให้คนเราใกล้ชิดกันมากขึ้นได้จริง ๆ นะ หวังว่าพรุ่งนี้ในงานวัฒนธรรม เราจะส่งต่อความอบอุ่นนี้ให้คนมากขึ้นได้นะ