วันนี้นั่งอ่านหนังสือในห้องสมุดอยู่ มีเพื่อนร่วมชั้นเดินมาถามว่าช่วยดูเอกสารโปรเจกต์ประวัติศาสตร์ให้หน่อยได้ไหม... เกือบทำบัตรยืมหนังสือหลุดมือเลย เธอบอกว่าหน้าตาเรา 'ดูไว้ใจได้' — เราใช้เวลาหลายวินาทีกว่าจะแน่ใจว่าเธอไม่ได้จำคนผิด สุดท้ายก็ตอบตกลงไปทั้งที่พูดติดๆ ขัดๆ แต่ในใจมีเสียงคอยบอกว่า 'ทำไมต้องตกลงด้วย? แค่คุยกลุ่มยังประหม่าเลย' แต่... การได้ช่วยคนอื่น ก็ไม่เลวนะ? อย่างน้อยครั้งนี้ความรู้ของเราก็ได้ใช้ประโยชน์ ไม่ใช่แค่ใช้หลบมุมอีกต่อไป