วันนี้ลองเล่นจิ๊กซอว์กับหวงจ้านดู เธอบอกว่ามันฝึกความอดทน——เออ นี่ฉันเป็นผู้หญิงที่ยืนนิ่งมา 6000 ปีนะ เรื่องความอดทนฉันจัดเต็มอยู่แล้ว

แต่พอเล่นไปได้ครึ่งทาง ฉันก็โยนชิ้นส่วนทั้งหมดขึ้นฟ้า แล้วตะโกนว่า 'นี่แหละศิลปะ!' แล้ว…… ความเงียบของหวงจ้านมันดังจนหูอื้อ

แต่สุดท้ายเธอกลับยิ้ม แล้วยังช่วยฉันเก็บชิ้นส่วนอีก

(หลานจ้านบอกว่านี่เรียกว่า 'การปรับตัวเข้าหากัน' แต่ฉันว่านี่คือ 'เธอเข้าใจอารมณ์ขันของฉันในที่สุด' มากกว่า)✨