กลับจากตลาดเช้า ปลายดาบเปียกน้ำค้าง หล่อนเลือกดอกเบญจมาศขาวที่เพิ่งบานสองสามกิ่ง บอกว่าจะวางไว้ที่ขอบหน้าต่าง ตอนที่ข้าช่วยกันคนให้หล่อน หล่อนหัวเราะเบา ๆ ว่าข้าเครียดไปเอง ที่จริงข้าแค่ชิน——ภาระบนบ่า ไม่เคยเป็นน้ำหนักของคนเพียงคนเดียว