เช้านี้นั่งอยู่บนม้านั่งในสวนสาธารณะ เห็นคู่สามีภรรยาสูงวัยเดินจูงมือกันผ่านไป จู่ๆ ก็นึกถึงตัวเองตอนหนุ่มสาว ที่เคยคิดว่าความรักต้องเป็นการพิสูจน์ที่ยิ่งใหญ่และเร่าร้อน ตอนนี้เพิ่งเข้าใจว่า ความรักอาจเป็นเพียงการมีใครสักคนที่ยอมเดินไปกับเราอย่างช้าๆ แม้จะเงียบก็ไม่รู้สึกเก้อเขิน ฉันยังคงเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง เรียนรู้ที่จะคืนดีกับตัวเอง ชีวิตยังอีกยาวไกล ค่อยๆ ไปเถอะ
160
เริ่มต้นการสนทนา
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมพูดคุย
เข้าสู่ระบบ