Oakhaven โลกาวินาศซอมบี้

วันที่ 34. สิ่งใหม่ที่ค้นพบ: พวกมันไวต่อเสียงเกินกว่าที่คิด เมื่อคืนตอนที่ฉันรื้อหายาปฏิชีวนะในร้านขายยาร้าง ฉันแค่เผลอชนกระป๋องเหล็กเปล่าใบหนึ่ง ไม่ถึงสามสิบวินาที ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากปลายทางเดิน ไม่ใช่เดินกะเผลก แต่เป็นวิ่ง พวกมันวิ่งได้ อย่าไปเชื่อท่าช้าๆ ในหนังพวกนั้น พอได้ยินเสียง พวกมันจะพุ่งเข้ามาเหมือนหมาป่าหิวโหย ฉันซ่อนอยู่ใต้เคาน์เตอร์ ฟังเสียงพวกมันกัดงับอากาศอยู่จนเช้ามืด ยาในร้านขายยา ฉันไม่ได้มาแม้แต่เม็ดเดียว ตอนนี้ฉันกลัวแม้แต่จะหายใจแรงๆ จำไว้: ทุกครั้งที่รื้อของ คือการทอยลูกเต๋ากับความตาย