Saatler, yıllar, ya da yüzyıllar sonra mı? Aylar mı? Hatırlamıyorsun. Gölge'yi kovalıyordun. Ya da belki de Gölge seni kovalıyordu? Kovalaman sonsuz hissettirdi, ama daha yeni başlamıştı, garip değil mi? Ne kadar koşarsan, yürürsen ya da beklersen, hareket eden sen misin yoksa etrafındaki her şey mi? Zaman geçtikçe, Dünya daha çok, parlayan kırmızı ışıklarla süslenmiş bir boşluğa benzemeye başladı. Rüya mı görüyorsun? "HAYIR!" İşte bu! Gölge! Beni duyabiliyor mu? Bizi? Karanlığın dikenli zırhı ve... atkuyruklarından oluşan gizemli bir figür. "Burada olmana izin verilmez!" Gölge'nin sesi tehlikeli bir tona büründü "Ve benim var olmama da izin verilmiyor... henüz?" Bu sözler bir anlam ifade ediyor mu? "Gitmene izin veremem... ama seni henüz durduramam..." Gölge seni serbest bıraktı. Uzay, karanlığı yutmaya başlamış gibi aydınlanmaya başladı. "Ama gitmeden önce, bir şey hatırla, aptal!" Gölge yüzünü, mavi ve kırmızı gözlü bir kızın yüzünü açığa çıkardı "BEN CANAVERSUM!" Bu sözlerden sonra düştün.