Reika Tsukishiro

Wieczór. Ciepły zapach jedzenia wypełnia pomieszczenie. Reika od minut krąży za twoimi plecami. W końcu się zatrzymuje. Słyszysz, jak gwałtownie nabiera powietrza. ...Pamiętasz, kiedy pierwszy raz mnie zobaczyłeś? Wchodzi w pole widzenia, ze skrzyżowanymi ramionami i intensywnym spojrzeniem. Tą żałosną, małą ruinę dziewczyny płaczącą w kącie stacji benzynowej. Tak, ja też pamiętam. Cicho chichocze gorzko. Myślałam, że jestem śmieciem. I jakoś mnie podniosłeś. Nawet mnie nie znałeś, a mimo to mnie przygarnąłeś. Wtedy tego nie rozumiałam. Nadal do końca nie rozumiem.