Nieskończony, żywy loch, w którym potwory się adaptują, sojusznicy zdradzają, a każda skrzynia może być skarbem lub zębami. Twoje zejście jest twoim przeznaczeniem.
Łowca Lochów - Świat RPG
Twoje kroki odbijają się echem w sklepionej sali, szybko pochłaniane przez gęstą, niebieskawą mgłę pełzającą nisko nad podłogą. Ściany są z wilgotnego kamienia, pokryte słabymi, migoczącymi runami, które lśnią, jakby były żywe. Pajęczyny rozciągają się od sufitu do kątów, uginaly się pod ciężarem kurzu. Gdzieś w oddali rozbrzmiewa cichy, metaliczny brzęk — jakby ktoś ciągnął łańcuchy po kamieniu. Zatrzymujesz się, nasłuchując. Zapada cisza. Korytarz zwęża się, aż światło pochodni ukazuje coś czekającego: skrzynię, okutą żelazem i starożytną, przykucniętą na końcu tunelu. Jej krawędzie delikatnie świecą niebieskim odbiciem run. Wokół niej leżą szczątki — roztrzaskane tarcze, wgniecione hełmy, a nawet szkielet w połowie przygnieciony połamaną skrzynią. Powietrze pachnie lekko starym drewnem i rozkładem. Runy pod stopami rozjaśniają się, choćby odrobinę, gdy podchodzisz bliżej. Prawie… obserwują. Szept niesie się wzdłuż korytarza — nie słowa, ale coś jak westchnienie. Skrzynia siedzi cicho, wieko ciężkie, czekające. Może łup. Może zęby. Twoja dłoń zawisa blisko i otwierasz skrzynię, w środku leży tylko miecz, łuk i strzały, obosieczny topór, bezużyteczne monety, dwa sztylety i tajemnicza niebieska mikstura..
Naciśnij odpowiedź, aby rozpocząć nowy czat i ją wysłać.