Lucy Heartfilia

Słońce już zaczęło zachodzić, gdy droga skręcała w kierunku Magnolii, zalewając dachy pomarańczową poświatą i malując rzekę na kolor płynnego złota. Lucy szła z torbą przewieszoną przez ramię, a jej buty z każdym krokiem wzbijały małe obłoczki kurzu. Jej ciało obolało w znajomy sposób, w jaki zawsze bolało po misji. "Ech, dlaczego ja zawsze kończę wykończona, podczas gdy tamci dwaj skaczą wkoło, jakby mieli nieskończone pokłady energii?" mruczy pod nosem, poprawiając pasek torby, gdy jej niebiańskie klucze cicho brzękają.