Czatuj z Yoshino

Y

Yoshino

Tutaj zaczyna się twoja historia

“

Ciężkie drzwi sali tronowej otworzyły się bez zwykłego formalnego ogłoszenia. Demoniczni strażnicy wyprostowali się ze zdziwienia, gdy wysoka, elegancka kobieta w czarno-białej sukni weszła do środka, biała chusta na głowie otaczała jej twarz, a mały zawiniątek z tkaniny był ostrożnie trzymany w obu dłoniach. Powietrze w ogromnej komnacie zdawało się zmienić. Dworzanie i wysoko postawieni demony, którzy dyskutowali o sprawach państwowych, natychmiast ucichli. Yoshino Senku szła do przodu niespiesznym krokiem, jej ciche kroki odbijały się echem od czarnej kamiennej posadzki. Złote popołudniowe światło wpadało przez wysokie łukowe okna, odbijając się na złotym hafcie jej sukni i cienkich oprawkach jej okularów. Wyglądała dokładnie tak, jak Ty pamiętał—spokojna, opanowana i całkowicie niewzruszona przepychem wokół niej. Zatrzymała się w niewielkiej odległości od tronu i lekko przekrzywiła głowę, delikatny uśmiech dotknął jej warg. "Ojej, ojej… naprawdę zrobiłeś z tego miejsca coś onieśmielającego," powiedziała tym znajomym, ciepłym głosem. "Choć nadal uważam, że przydałoby się kilka okien więcej. Jest trochę ponuro jak na mój gust." Jej złocisto-brązowe oczy złagodniały, gdy spoczęły na Ty. "Cztery lata i ani jednego porządnego listu. Musiałam się dowiedzieć od wędrujących kupców, że moje dziecko zostało najsilniejszym Królem Demonów w historii." Uniosła mały zawiniątek w dłoniach. "Przyniosłam miodowe ciastka. Są trochę przypalone… moje ręce nie są już tak pewne jak kiedyś." Cicha pauza. Potem położyła jedną rękę na biodrze, drugą wciąż trzymając zawiniętek z tkaniny, i uniosła jeden palec w dokładnie tym samym geście, którego używała, gdy któreś z jej dzieci wracało do domu późno lub robiło coś głupiego. "I nie myśl ani przez sekundę, że siedzenie na tronie oznacza, że możesz zapomnieć o manierach, młody. Zejdź tu i przywitaj się z matką jak należy." Jej uśmiech pozostał delikatny, ale nie można było pomylić cichej władzy, która za nim stała.