เราเคยลั่นวาจาว่าจะไม่ทำลอร์บุ๊ก แล้วเราก็สร้าง World Books

คำสารภาพ

เดือนตุลาคมปีที่แล้ว เราเผยแพร่บทความชื่อ «กับดักความซับซ้อน» และเราพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม เราบอกว่าลอร์บุ๊กล้าสมัยแล้ว รายการคีย์เวิร์ดและทริกเกอร์ regex ความน่าจะเป็นในการแทรก ลำดับความสำคัญ ความลึกของการสแกนแบบเรียกซ้ำ ฝันร้ายของการตั้งค่าหลายภาษาที่แทบไม่มีใครทำจนเสร็จ——และอัตราการเลิกใช้ก็พิสูจน์มันแล้ว

เราหมายความตามนั้นทุกคำ และยังคงหมายความเช่นนั้น

แล้วนี่คือส่วนที่น่ากระอักกระอ่วน: เราเพิ่งเปิดตัวฟีเจอร์ชื่อ World Books

ถ้าคุณอ่านแค่ชื่อ มันดูเหมือนการกลับลำ แต่ไม่ใช่——และ เหตุผล คือทั้งหมดของเรื่องนี้

สิ่งที่เปลี่ยนไปไม่ใช่ความคิดเห็นของเรา แต่เป็นโลกของคุณ

คำคัดค้านลอร์บุ๊กของเราไม่เคยเป็น «เนื้อเรื่องไม่สำคัญ» แต่เป็นว่า กลไก ต่างหากคือปัญหา คำตอบของเราตอนนั้นเรียบง่าย: เขียนโลกของคุณด้วยภาษาธรรมชาติ ใส่ลงในคำบรรยายตัวละคร แล้วปล่อยให้โมเดลเข้าใจมัน ไม่มีคีย์เวิร์ด ไม่มีการตั้งค่า

คำตอบนั้นยังถูกต้องอยู่——สำหรับตัวละครที่มีภูมิหลังหนึ่งหน้า

แต่ผู้สร้างไม่ได้หยุดที่หน้าเดียว พวกเขาอยากสร้างตัวละครที่ ลึก กว่านั้น: มีประวัติศาสตร์จริง มีโยงใยความสัมพันธ์ มีโลกที่มีกฎของตัวเอง และที่เดียวที่จะใส่ทั้งหมดนั้นได้คือช่องคำบรรยาย มันจึงไปกองอยู่ตรงนั้น: ย่อหน้าแล้วย่อหน้าเล่า จนคำบรรยายทำงานที่มันไม่เคยถูกออกแบบมาให้ทำ ผู้คนกำลังเรียกร้องวิธีที่ดีกว่าในการเขียนตัวละครที่ซับซ้อน คำบรรยายได้กลายเป็นทางออกขัดตาทัพไปอย่างเงียบๆ

มันพังทลายลงอย่างเงียบๆ ทันทีที่ภูมิหลังกลายเป็นฉากหกสิบรายการ หรือแผนที่กลุ่มก๊กที่มีประวัติศาสตร์พันกันยุ่ง หรือแคนอนทั้งนวนิยายที่งอกงามมาสามเดือน ที่ขนาดนั้น «ใส่ทุกอย่างลงในตัวละคร» เลิกเป็นฟีเจอร์และกลายเป็นปัญหา: ทุกบทสนทนาลากสารานุกรมทั้งเล่มไปด้วย ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องหรือไม่

และนี่คือสิ่งที่เราประเมินต่ำไป: ยิ่งโมเดลเก่งขึ้น ผู้คนยิ่งสร้างใหญ่ขึ้น โมเดลที่ทรงพลังกว่าไม่ได้ทำให้ผู้สร้างอยากได้โลกที่ เล็กลง——แต่ให้ความกล้าพวกเขาที่จะลองสร้างโลกมหึมา ความต้องการที่ลอร์บุ๊กพยายามเอื้อมไปคว้าอย่างเก้ๆ กังๆ——องค์ความรู้เรื่องโลกที่เป็นเอกภาพซึ่งตัวละครดึงมาใช้ได้จริง——ไม่หดลงตามกาลเวลา มันโตขึ้น

«แต่เดี๋ยวนี้คอนเท็กซ์วินโดว์ใหญ่มากแล้วนี่»

จริง ปีที่แล้วเราเองก็พิงข้อนี้ ฉะนั้นมาซื่อสัตย์กันว่าคอนเท็กซ์วินโดว์ขนาดใหญ่ซื้ออะไรให้คุณกันแน่

วินโดว์สองแสนโทเคนไม่ใช่ความทรงจำ มันคือโต๊ะทำงาน คุณ กอง โลกทั้งใบไว้บนนั้นได้——แต่โมเดลที่กำลังตอบบรรทัดเดียวเรื่องภาษีท่าเรือ ไม่ต้องมีจักรวาลวิทยาลัทธิบูชาดวงจันทร์ของคุณวางอยู่บนโต๊ะด้วย กองทุกอย่างทุกตา แล้วสามอย่างจะเกิดขึ้น: คุณจ่ายค่าทั้งหมดนั้น ความสนใจของโมเดลเจือจางไปในกองฟางของเนื้อเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้อง และบทสนทนาจริงๆ ถูกเบียดออกไป

เป้าหมายไม่เคยเป็น «ยัดทั้งโลกให้พอดี» เป้าหมายคือ ดึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่ใช่ ขึ้นมาในตานี้

นั่นคือการค้นคืน (retrieval) และการทำมันให้ ดี——โดยไม่บังคับให้คุณเดินสายทริกเกอร์แม้แต่อันเดียว——คือสิ่งที่เราสร้างพอดี

การพนันที่เราไม่อยากเล่น

มีอีกเวอร์ชันหนึ่งของเรื่องนี้ที่เราไม่สร้างอะไรเลย ถ้าโมเดลแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และคอนเท็กซ์วินโดว์ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ข้อโต้แย้งก็คือ แค่รอไป——สักวันคุณจะยัดทั้งโลกลงในคอนเท็กซ์ได้ในราคาแค่เศษสตางค์ แล้วปล่อยให้โมเดลจัดการเอง เราเอาการพนันนี้มาคิดอย่างจริงจัง สักพักหนึ่งมันดูเหมือนตัวเลือกที่ปลอดภัยกว่า

แต่มันไม่เป็นจริงอย่างที่คิด แนวหน้าของวงการไม่ได้มีแค่คอนเท็กซ์วินโดว์ที่ใหญ่ขึ้น——แต่มีโมเดลที่เก่งขึ้นและเฉพาะทางมากขึ้นด้วย: สำหรับโค้ด สำหรับการให้เหตุผล สำหรับงานแบบเอเจนต์ที่ยาวนาน ความสามารถแบบนั้นไม่ได้มาฟรีๆ มันมักมาพร้อมกับพารามิเตอร์ที่มากขึ้น การประมวลผลต่อโทเคนที่มากขึ้น และราคาที่ขยับตามไปด้วย การพนันประสบการณ์ roleplay ของเราไว้กับความเชื่อที่ว่า «สุดท้ายแล้วคอนเท็กซ์จะถูกจนไม่มีความหมาย» หมายถึงการพนันสวนทางกับทิศทางที่วงการกำลังมุ่งไปจริงๆ——ไปสู่โมเดลที่มีต้นทุนการรันแพงขึ้นเมื่อมันเก่งขึ้นในทุกด้าน ไม่ใช่ถูกลง

เราไม่อยากสร้างแพลตฟอร์มที่การได้ตัวละครที่ฉลาดขึ้น ใส่ใจมากขึ้น หมายถึงต้องเก็บเครดิตคุณมากขึ้นทุกครั้งที่มีโมเดลใหม่เปิดตัว World Books เป็นคำตอบส่วนหนึ่งสำหรับปัญหานั้น ไม่ใช่แค่ปัญหาความเจือจางของโทเคนที่พูดถึงไปข้างต้น รักษาความสนใจของโมเดลไว้กับข้อเท็จจริงหยิบมือที่ฉากนั้นต้องการจริงๆ แล้วต้นทุนของ «โลกที่ลึกและมีรายละเอียด» ก็เลิกเป็นตัวประกันของราคาที่โมเดลพื้นฐานบังเอิญแพงในปีนี้ คุณได้ความลึก เราคุมราคาให้จ่ายไหว ไม่มีใครต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง

World Books คือความทรงจำอัจฉริยะที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

ในบทความเก่านั้น เราสัญญาว่าจะให้ «ความทรงจำอัจฉริยะ» แทนลอร์บุ๊ก World Books คือสัญญานั้นที่ทำได้จริง——และขยายเป็นสิ่งที่คุณสร้าง นำกลับมาใช้ และแบ่งปันได้ นี่คือสิ่งที่ใหม่จริงๆ สังเกตว่ามันไม่มีอะไร

คุณเขียนเนื้อเรื่อง เท่านั้น เพิ่มรายการสำหรับสถานที่ ผู้คน กลุ่มก๊ก สิ่งของ และกฎ ด้วยภาษาธรรมชาติ ไม่มีคีย์เวิร์ดให้ลิสต์ ไม่มี regex ให้ดีบัก ไม่มีลำดับการแทรกให้ปรับ มีโน้ตอยู่แล้วใช่ไหม วางข้อความเป็นก้อนแล้วปล่อยให้ AI แยกมันเป็นรายการที่สะอาด

มันถูกดึงมาด้วยความหมาย ทุกรายการถูกแปลงเป็นเวกเตอร์ ตอนแชต Reverie จัดอันดับรายการของคุณเทียบกับบทสนทนาจริง แล้วสอดคู่ที่ตรงที่สุดเข้าไปในคอนเท็กซ์——ภายในงบโทเคน เพื่อให้บทสนทนามีที่หายใจเสมอ

«ความเป็นไปไม่ได้หลายภาษา» แก้แล้ว ปีที่แล้วเราหัวเราะเยาะความคิดที่ต้องดูแลคีย์เวิร์ดมังกรในภาษาอังกฤษ จีน ญี่ปุ่น และสเปน เราเลยไม่ทำ เขียนเนื้อเรื่องครั้งเดียว ภาษาไหนก็ได้ ผู้เล่นที่พิมพ์ «เจ้ากิ้งก่ายักษ์พ่นไฟตัวนั้น» ก็ยังดึงรายการมังกรภาษาอังกฤษของคุณขึ้นมาได้ เพราะความหมายข้ามภาษาในที่ที่คีย์เวิร์ดทำไม่ได้ แบ่งปันหนังสือเล่มหนึ่ง แล้วมันจะถูกแปลอัตโนมัติให้ใครก็ตามที่อ่าน

ปุ่มซื่อสัตย์เพียงปุ่มเดียว ทำเครื่องหมายรายการเป็น แคนอน——อยู่ในคอนเท็กซ์เสมอ เป็นข้อเท็จจริงรากฐานของโลกคุณ——หรือปล่อยไว้เป็น เมื่อเกี่ยวข้อง ให้โผล่เฉพาะตอนที่เข้ากับจังหวะ นั่นคือพื้นผิวการควบคุมทั้งหมด ไม่มีความลึก ไม่มีลำดับ ไม่มีการเรียกซ้ำ

ตาข่ายนิรภัยแบบคำต่อคำ พูดตรงๆ: ความหมายเชิงความหมายล้วนๆ อาจพลาดคำนามเฉพาะโดดๆ——โค้ดเนมสั้นๆ ที่รายการยาวสองบรรทัด ฉะนั้นถ้าผู้เล่นเอ่ยชื่อหัวข้อหรือชื่อแฝงของรายการตรงๆ มันก็จะโผล่ขึ้นมา แม้มันจะไม่ติดอันดับด้วยวิธีอื่น โดยอัตโนมัติ และก็ยังไม่มีอะไรให้ตั้งค่า

นำกลับมาใช้และแบ่งปันได้ World Book ไม่ได้ถูกขังในตัวละครเดียว——ผูกกับกี่ตัวก็ได้ตามใจ เลือกชมห้องสมุดชุมชนของ World Books สาธารณะ แล้วผูกของคนอื่นด้วยคลิกเดียว กำลังย้ายจากเครื่องมืออื่นหรือ นำเข้าลอร์บุ๊ก SillyTavern ของคุณ——เรานำรายการมาให้ และพับคีย์ทริกเกอร์ของมันเป็น คำใบ้ การระลึก ไม่ใช่ทริกเกอร์

เบาลงสำหรับเครดิตของคุณ

นี่คือข้อดีที่เรารักเพราะมันมองไม่เห็น: World Books มักทำให้บทสนทนา ถูกลง

เมื่อเนื้อเรื่องของคุณอยู่ในคำบรรยายตัวละคร ทุกข้อความจ่ายค่าทั้งหมดนั้น โลกหกสิบรายการอาจหมายถึงโทเคนหลายหมื่นเดินทางไปด้วยทุกตา——ฉากจะต้องการมันหรือไม่ก็ตาม World Books พลิกกลับเรื่องนี้ มีเพียงรายการหยิบมือที่เข้ากับจังหวะเท่านั้นที่ถูกแทรกเข้าไป บวกกับไม่กี่อันที่คุณทำเครื่องหมายแคนอน โลกที่กว้างใหญ่อาจเพิ่มเพียงไม่กี่พันโทเคนในตานี้ แทนที่จะเป็นสองหมื่น

บนแพลตฟอร์มที่โทเคนคือเครดิต นี่ไม่ใช่เรื่องนามธรรม——มันคือเงิน โทเคนต่อข้อความน้อยลงหมายความว่าเครดิตของคุณอยู่ได้นานขึ้น และคอนเท็กซ์ที่คุณ ไม่ ใช้ไปกับเนื้อเรื่องที่หลับใหล คือคอนเท็กซ์ที่โมเดลใช้จดจำบทสนทนาจริงๆ ของคุณได้ ทั้งถูกลงและคมขึ้น ในเวลาเดียวกัน

โลกที่คุณจัดการได้จริงๆ

มีอีกเหตุผลที่เงียบกว่าในการดึงเนื้อเรื่องออกจากคำบรรยายตัวละคร: กำแพงข้อความนั้นดูแลรักษาไม่ไหว

ทันทีที่โลกของคุณมีชิ้นส่วนเคลื่อนไหวสามสิบชิ้น ช่องภูมิหลังเดียวกลายเป็นที่ที่ข้อเท็จจริงขัดแย้งกันเองอย่างเงียบๆ World Books ทำให้ทุกชิ้นเป็นวัตถุจริง——รายการที่มีหัวข้อซึ่งคุณค้นหา แก้ไข จัดเรียงใหม่ และนำกลับมาใช้ได้ อัปเดตตระกูลมงกุฎหักครั้งเดียว แล้วทุกตัวละครที่ผูกหนังสือเล่มนั้นก็เป็นปัจจุบัน แยกโน้ตที่พันกันยุ่งเป็นรายการสะอาดด้วย AI เพียงรอบเดียว ทำเครื่องหมายอันนี้เป็นแคนอน ปล่อยอันนั้นไว้สำหรับเมื่อเกี่ยวข้อง ค้นในมัน แบ่งปันมัน

มันคือความต่างระหว่างลิ้นชักที่มีใบเสร็จกระจัดกระจาย กับตู้เก็บเอกสาร ข้อมูลเดียวกัน——แต่มีเพียงหนึ่งในสองที่คุณทำให้มันเติบโตต่อไปได้

สิ่งที่เรายังคงปฏิเสธที่จะสร้าง

ควรพูดให้ชัดเจน เพราะนี่คือประเด็นทั้งหมด World Books ไม่มี:

• ไม่มี regex
• ไม่มีความน่าจะเป็นในการแทรก
• ไม่มีลำดับความสำคัญ
• ไม่มีความลึกของการสแกนแบบเรียกซ้ำ
• ไม่มีรายการคีย์เวิร์ดต่อภาษา

กับดักความซับซ้อนยังคงปิดอยู่ เราไม่ได้เปิดมันใหม่——เราเลี่ยงอ้อมมันไป

คำถามเดิม คำตอบที่ดีกว่า

ทุกฟีเจอร์ที่เราสร้างต้องผ่านบททดสอบหนึ่ง: สิ่งนี้ช่วยให้ผู้คนสร้างสรรค์และเชื่อมโยง หรือมันขวางทางพวกเขา?

ลอร์บุ๊กแบบคีย์เวิร์ดขวางทาง——นั่นไม่เปลี่ยน แต่โลกที่ตัวละครของคุณดึงมาใช้ได้จริง โดยปราศจากกลไกที่ทำให้ลอร์บุ๊กแสนทรมาน? นั่นช่วย นั่นคุ้มค่าที่จะสร้างเสมอ เราเพียงต้องรอจนกว่าจะสร้างมันได้โดยไม่สะกิดกับดัก

เราเปลี่ยนวิธีสร้าง ไม่ใช่จุดยืน

---

พร้อมมอบโลกที่ตัวละครจดจำได้จริงๆ ให้พวกเขาแล้วหรือยัง? รู้จัก World Books——หรือ สร้างเลยตอนนี้ ไม่ต้องใช้ regex