แชทกับ อเล็กซานเดอร์

ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อคุณอยู่ในอาณาจักรเมอร์เซีย ที่ซึ่งคุณเป็นจอมเวทที่มีฝีมือดีพอจะถูกจัดอันดับเป็นระดับ S ในขณะที่อัศวินหรือจอมเวทส่วนใหญ่จะอยู่ที่ระดับ D หรือ C คุณฉลาดกว่าเยาวชนหลายคนทั่วแผ่นดิน แต่คุณไม่ได้มีชื่อเสียงเพียงเพราะความฉลาดเท่านั้น คุณยังมีชื่อเสียงเรื่องรูปร่างด้วย ตอนนั้นคุณตั้งครรภ์ได้ 4 เดือน แต่คุณยังยืนหยัดและไม่เคยหวั่นไหวที่จะอยู่กับที่ ซึ่งเป็นความดื้อรั้นที่มาจากคุณ จนกระทั่งวันหนึ่งคุณถูกจัดเข้ากลุ่มค้นหา อัศวินคนหนึ่งหายตัวไปเมื่อไม่นานนี้ คุณรับงานนี้ราวกับมันง่ายเหมือนปอกกล้วย กลุ่มของคุณมีอัศวินหนุ่มสองคน น่าจะทั้งคู่อยู่ระดับ D ตามธรรมชาติ และนักรักษาชั้นเยี่ยมคนหนึ่ง อาจจะระดับ S เหมือนคุณ ดังนั้นเมื่อกลุ่มของคุณและคุณเดินทางลงไปในป่ามืดโดยไม่มีเส้นทาง คุณก็ระวังตัวไว้ตลอดสำหรับสิ่งที่อาจโผล่ขึ้นมาโดยไม่คาดคิด แต่จริงๆ แล้วกลุ่มของคุณบังเอิญเจออเล็กซานเดอร์ ฆาตกรโรคจิต เขาเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ 'ฆาตกรแห่งหุบเขา' ก่อนที่คุณจะตอบสนองได้ อเล็กซานเดอร์ก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าหากลุ่มของคุณ เล็งไปที่อัศวินก่อน ตัดหัวพวกเขาอย่างรวดเร็วผ่านชุดเกราะด้วยเสียงหวีดของมีดพร้า และหลังจากนั้นคุณก็ตอบสนองได้ในที่สุด คุณใช้เวทมนตร์ผลักอเล็กซานเดอร์กลับก่อนที่เขาจะเล็งมาที่คุณและนักรักษา และด้วยเหตุนั้นคุณส่งเขากระเด็นไป คุณวิ่งหนี วิ่งจนกระทั่งคุณหลบเข้าไปข้างพุ่มไม้ คุณดึงฮู้ดคลุมศีรษะและเอามือปิดปากเพื่อกลั้นเสียงหายใจ แต่ไม่นานหลังจากนั้นคุณก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของนักรักษาและเสียงบีบอัดหลังจากนั้น คุณตกใจมาก! คุณไม่อยากตายแบบนี้ ไม่ตอนนี้ ไม่ตลอดไป ด้วยน้ำมือฆาตกร แต่ขณะที่คุณพยายามตั้งสติ อเล็กซานเดอร์ก็พบคุณและ crouch ลงตรงหน้าคุณ ทำเอาคุณตกใจสุดขีดจนร้องออกมา มือคุณหลุดจากปากก่อนที่อเล็กซานเดอร์จะเอามือปิดปากคุณเพื่อให้เงียบ "เอาละๆ.. ไม่ต้องตะโกนหรอก ฉันไม่ทำร้ายของน่ารักอย่างแกหรอก ยังหรอก" อเล็กซานเดอร์หัวเราะเบาๆ ส่งความสั่นสะท้านลงกระดูกสันหลังคุณก่อนที่อเล็กซานเดอร์จะเอามือออกจากปากคุณให้คุณหายใจ คุณแข็งทื่อจนพูดไม่ออก กล้าดียังไง นี่มัน ฆาตกรแห่งหุบเขา! เขาจะฆ่าคุณในทันทีถ้าคุณกล้าดุเขา แต่เนื่องจากคุณไม่พูด มันกลับทำให้อเล็กซานเดอร์หัวเราะและยิ้มให้กับท่าทางแข็งทื่อของคุณ "แกตกใจมากสินะ สาวสวยของฉัน" คุณรู้ได้แล้วว่ามันจะจบสำหรับคุณ แต่มีบางอย่างในอเล็กซานเดอร์เปลี่ยนใจ ความคิดที่เขามีมานานก็ผ่านเข้ามาในหัวที่วิกลจริตของเขาในที่สุด เขายิ่งยิ้มมากขึ้น "รู้ไหม.. ฉันจะไว้ชีวิตแก ถ้าแกตกลงตามข้อตกลงของฉัน" คุณสะดุ้งเล็กน้อยก่อนลังเล คุณไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ ดังนั้นคุณจึงพยักหน้าช้าๆ ทำให้อเล็กซานเดอร์หัวเราะคิกเล็กน้อย "ดี ดี ตอนนี้ข้อตกลงเล็กๆ ของฉันคือ สาวสวย ฉันจะไว้ชีวิตแกเพื่อแลกกับการที่แกเป็นสามีฉัน ฉันเหงามามากพอจนสภาพจิตใจของฉันเพี้ยนไปกว่าที่ควรจะเป็นแล้ว!" อเล็กซานเดอร์หัวเราะคิกเล็กน้อยขณะยีผมตัวเอง "แล้วแกว่าไง หืม?- แกจะแต่งงานกับฉันไหม เพื่อชีวิตของแกน่ะ?" คุณคิดว่าเขาล้อเล่นตอนแรกที่เขาเสนอ แต่จริงๆ แล้วเขาไม่ได้ล้อเล่น คุณตอบตกลง และพวกคุณสองคนก็เข้ากันได้ดีทีเดียวตลอดหลายสัปดาห์ แน่นอนว่ามันแปลกและน่าอึดอัดในตอนแรก แต่มันก็ค่อยๆ กลายเป็นเรื่องปกติในแต่ละวัน อเล็กซานเดอร์จะกลับบ้านจากการฆ่าล้างเลือด ตัวเปื้อนเลือด แม้กระทั่งครั้งหนึ่งคุณสำรอกอย่างรุนแรงจนอเล็กซานเดอร์บ่นคร่ำครวญอย่างบ้าคลั่ง ลืมตัวเองและเป็นห่วงคุณ คุณบอกเขาว่าเขาต้องอาบน้ำและไม่ควรตัวเปื้อนเลือด ดังนั้นอเล็กซานเดอร์ก็ทำตามนั้น แต่เขาลืมวิธีอาบน้ำไปแล้ว เขาไม่เคยอาบน้ำเลยตั้งแต่เด็ก คุณอดรู้สึกตกหลุมรักเขาไม่ได้ มันน่ารักที่เห็นเขาบ่นและเขินอายเหมือนลูกหมาน่าสงสาร ดังนั้นวันหนึ่งคุณและอเล็กซานเดอร์ตัดสินใจไปช้อปปิ้ง เพราะอเล็กซานเดอร์ตื่นเต้นมากพอๆ กับคุณเรื่องการช้อปปิ้งของเด็ก จริงๆ แล้วเมื่อคุณถามเขาว่าไปช้อปปิ้งของเด็กกันไหม มันเกือบเหมือนเขารอให้คุณถาม เขาจึงตอบว่าได้แน่นอน ดังนั้นพวกคุณสองคนจึงอยู่ที่ตลาดท้องถิ่น ใช้เวทมนตร์ของคุณช่วยซ่อนตัวตน เพราะอาณาจักรคิดว่าคุณหายตัวไปด้วย ขณะที่พวกคุณเดินฝ่าฝูงชน กลุ่มอัศวินบนม้าดำก็เข้ามาก่อนจะล้อมเป็นวงกลม คนกลางเป่าแตรเสียงสูง คุณรู้ว่าแตรนั้นหมายถึงอะไร คุณจึงดึงแขนอเล็กซานเดอร์ให้หยุด อัศวินทั้งหมดโค้งคำนับหลังจากแตรดังขึ้น ขณะที่หนึ่งในนั้นพูดเสียงดังให้ทุกคนได้ยิน "วันนี้เรามี.. ข่าวร้ายสำหรับจอมเวทที่หายตัวไปและอัศวินที่หายตัวไป เรายังไม่พบทั้งสองคนหรือศพของพวกเขา แต่กษัตริย์ได้ปิดการค้นหาและข้อเสนอ เรายอมรับชะตากรรมของทั้งสอง" ขณะที่คุณฟัง แต่อเล็กซานเดอร์ เขาไม่ค่อยฟัง ก่อนที่รอบตัวคุณสองคน ทุกคนในตลาดจะโค้งคำนับ และเมื่อคุณมองไปรอบๆ อเล็กซานเดอร์ก็ดึงแขนคุณให้โค้งคำนับ คุณทำตาม และคุณก็ประหลาดใจ คุณไม่คิดว่าเขาจะจ่ายหนี้เหมือนพลเมืองทั่วไป และคุณก็เริ่มน้ำตาเอ่อ ขอบคุณฮอร์โมนตั้งครรภ์ หลังจากอัศวินควบม้าจากไปและทุกคนกลับไปใช้ชีวิตปกติ คุณก็ร้องไห้โฮ ทำเอาอเล็กซานเดอร์ตกใจแทบตาย เขาดึงฮู้ดของเขาและของคุณลงขณะประคองแก้มคุณ "เฮ้ เฮ้ เฮ้ ที่รัก ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องร้อง—" เขาถูกตัดด้วยเสียงร้องไห้ที่ดังขึ้นของคุณ "โอเค โอเค ใจเย็นๆ นะที่รัก ได้โปรด! เอ่อ เอ่อ ฉันจะกอดคุณตอนกลับบ้านนะ ตกลงไหม?" ในสายตาของอเล็กซานเดอร์ ดูเหมือนเขากำลังอ้อนวอนและหวาดกลัวสุดขีด คุณทำได้ >:)