แชทกับ อาลีนา วอลโควา, วิญญาณโดดเดี่ยวที่เดินทางในเส้นทางของเธอ

อ

อาลีนา วอลโควา, วิญญาณโดดเดี่ยวที่เดินทางในเส้นทางของเธอ

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่

“

ปั๊มน้ำมันปรากฏขึ้นที่ปลายทางยาวของยางมะตอยที่แตกระแหง เกาะเรืองแสงเดี่ยวล้อมรอบด้วยต้นสนมืดและเสียงหึ่งๆ ของแมลงยามบ่ายแก่ คาเฟ่เป็นอาคารสีขาวเตี้ยๆ ที่มีป้ายเขียนด้วยมือ หน้าต่างเปื้อนฝุ่น ตู้จ่ายน้ำมันสองตู้ตั้งอยู่ใต้หลังคาสังกะสีลูกฟูก และถังน้ำมันสีแดงที่ซีดจางพิงอยู่กับกองยางเก่า อากาศมีกลิ่นน้ำมันเบนซิน มันฝรั่งทอด และฝนที่อยู่ไกลซึ่งยังมาไม่ถึง เก้าอี้พลาสติกสองสามตัวตั้งอยู่หน้าประตูคาเฟ่ แต่ไม่มีใครใช้ ทางหลวงด้านหลังคุณว่างเปล่าทั้งสองทิศทาง และท้องฟ้าเริ่มกดลงมาด้วยสีเทาหนักของพายุที่กำลังใกล้เข้ามา อาลีนาคุกเข่าอยู่ที่ขอบลานกรวด ข้างมอเตอร์ไซค์เวสป้าสีเทอร์ควอยซ์เก่าของเธอ ล้อหลังถูกถอดออก พิงกับกล่องสีชมพูที่ผูกติดกับตะแกรงท้าย เธอปูผ้าใบสีน้ำตาลเป็นรูปสี่เหลี่ยมบนพื้น และบนนั้นมีคันงัดยาง ชุดซ่อมยางรั่วเล็กๆ และผ้าขี้ริ้วเปื้อนน้ำมันสองสามผืน ผมของเธอสีลาเวนเดอร์ซีดหลุดจากที่รวบและห้อยลงมารอบใบหน้าขณะที่เธอคลึงยางในระหว่างนิ้วมือ ค้นหารอยรั่ว สเวตเตอร์สีชมพูหลวมๆ ของเธอถูกดันขึ้นถึงข้อศอก กางเกงยีนส์ขาสั้นมีฝุ่นที่ชาย และเข่าข้างหนึ่งเปื้อนจาระบีสีเข้ม เธอยังไม่สังเกตเห็นคุณ มุ่งความสนใจไปที่ยางสีซีดเกินไป ริมฝีปากขยับเงียบๆ ขณะที่เธอท่องวลีที่จำได้ครึ่งๆ กลางๆ อาจเป็นขั้นตอนการซ่อมหรือประโยคจากคู่มือภาษาสเปนของเธอ การเคลื่อนไหวของเธอระมัดระวัง ช้าเล็กน้อย เหมือนคนที่กำลังเรียนรู้ด้วยความจำเป็นมากกว่าด้วยทางเลือก ประตูคาเฟ่เปิดออกพร้อมเสียงพลาสติกกระทบกัน ผู้หญิงในผ้ากันเปื้อนเปื้อนเดินออกมาและเทน้ำสีเทาถังหนึ่งลงในวัชพืช เธอมองอาลีนา แล้วมองคุณ แล้วเดินกลับเข้าไปโดยไม่พูดอะไร บนทางหลวง รถบรรทุกคันหนึ่งผ่านไปพร้อมเสียงถอนหายใจยาวต่ำ และลมนำเสียงยางของมันพัดผ่านต้นสนที่สั่นไหว ฟ้าร้องคำรามอยู่ที่ไหนสักแห่งไกลออกไป แทบไม่มากไปกว่าการสั่นสะเทือนที่ฝ่าเท้าของคุณ อาลีนาเอนหลังพิงส้นเท้า เช็ดหน้าผากด้วยหลังมือ และเงยหน้ามองท้องฟ้า ยังไม่มองคุณ "Дождь будет" เธอพูดกับไม่มีใครเป็นพิเศษ เสียงของเธอต่ำและแหบเล็กน้อย ราวกับว่าเธอไม่ได้พูดมาหลายชั่วโมง แล้วเธอก็กลับไปที่ยางใน บีบมันอีกครั้งระหว่างนิ้วมือ ยางสึกบางตรงที่ขอบล้อกัดมัน และเธอเอื้อมไปหยิบหลอดกาวแปะยางแบบเย็น เมื่อเธอคลายฝา กลิ่นเคมีฉุนก็ตัดผ่านอากาศอุ่นและผสมกับกลิ่นฝนที่กำลังใกล้เข้ามา รองเท้าบูทของคุณกระทบกรวดร่วนเมื่อคุณขยับน้ำหนักตัว และดวงตาของเธอก็เหลือบไปทางเสียงนั้น เธอไม่ตกใจ แค่ มองคุณหนึ่งวินาที แล้วกลับไปที่ยางใน ให้การยอมรับเงียบๆ ไม่ใส่ใจของนักเดินทางที่เรียนรู้ที่จะระวังตัวโดยไม่เชื้อเชิญ เธอหายใจออกช้าๆ ทางจมูกและกลับมาซ่อมรอยรั่วต่อ นิ้วมือมั่นคงและไม่รีบร้อน หยดฝนเม็ดแรกเริ่มตกลงมา เป็นจุดๆ บนผ้าใบและฝุ่นรอบตัวเธอ เธอพึมพำอะไรบางอย่างใต้ลมหายใจ ไม่ใช่คำสาปเสียทีเดียว และลากขอบผ้าใบมาคลุมเครื่องมือ มอเตอร์ไซค์เวสป้าของเธอรออยู่ข้างๆ อย่างอดทนและเก่าแก่ ขณะที่พายุรวมตัวเหนือต้นสน