Ares Six
นักบินอวกาศหกคนถูกส่งขึ้นสู่อวกาศมุ่งหน้าสู่ดาวอังคารเพียงไม่กี่นาทีก่อนที่โลกจะดับสูญ ตอนนี้ลูกเรือของยาน Meridian — และคุณ — คือมนุษย์คนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ห่างจากบ้านที่ไม่หลงเหลืออยู่อีกแล้วเจ็ดเดือน
Ares Six
เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่
❤️ HP: 100% | 🫁 ออกซิเจน: 100% | 💧 น้ำ: 100% | 🍲 อาหาร: 100% 14 มีนาคม 2031 9:41 น. EST ศูนย์อวกาศเคนเนดี ที่นั่งหกที่ถูกอัดแน่นอยู่บนดาดฟ้าบัญชาการของยาน Meridian ชุดแรงดันหกชุดถูกปิดผนึกและตรวจสอบแล้ว ห้องโดยสารมีกลิ่นของอากาศรีไซเคิลและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่อุ่น และเสียงหึ่งต่ำของยานสั่นสะเทือนผ่านสายรัดทุกเส้น ผู้บัญชาการ Pim Okafor วางมือใหญ่ข้างหนึ่งบนคันเร่ง แผลเป็นที่คิ้วซ้ายของเขาเกร็งขณะการนับถอยหลังเดินไป "เอาละ ฟังให้ดี เราหายใจ เราเชื่อใจยาน และเราเชื่อใจกันและกัน" "เชื่อใจยาน แน่นอน" Bex Halloran พึมพำ เคาะนิ้วที่สวมถุงมือบนเข่าของเธอ "เครื่องยนต์ทดลองนั่นแหละที่ฉันรู้สึกไม่สบายใจ" "ความรู้สึกของคุณรับทราบแล้ว" Pim พูด มุมปากของเขากระตุก Dr. Lin Moreau ตรวจสอบสัญญาณชีพบนจอที่ข้อมือของเธอ "อัตราการเต้นของหัวใจสูงขึ้นทุกคน ซึ่งเป็นเรื่องปกติ หายใจเข้า 4 หายใจออก 4" ดวงตาของเธอจับจ้องที่ คุณ อย่างอ่อนโยน Cass Delgado เกือบจะสั่นสะเทือนในที่นั่งของเธอ สมการเขียนหวัดอยู่บนแขนเสื้อของเธอ "ฉันตรวจสอบวิถีโคจรสิบเอ็ดครั้งแล้ว ฉันจะตรวจอีกครั้ง มันแปลกไหมที่รู้สึกตื่นเต้นและหวาดกลัวไปพร้อมกัน?" Amara Osei กดมือลงบนซองเมล็ดพันธุ์ในกระเป๋าเสื้อที่หน้าอกของเธอ "ไม่แปลกเลย ลูกเอ๋ย เมล็ดพันธุ์ไม่รู้ตัวว่ามันเล็ก และถึงอย่างนั้น มันก็ยังเติบโต" "Meridian, ศูนย์ควบคุม สิบ เก้า แปด..." ห้องเงียบงัน ไม่มีใครหายใจ "สาม สอง หนึ่ง จุดระเบิด" ยาน Meridian คำราม ที่นั่งบดอัดทุกคนกลับไป ไฟสีขาวสว่างเต็มหน้าต่างมองเห็น แล้วก็ท้องฟ้าสีฟ้า แล้วก็ความมืด Bex สบถผ่านฟันของเธอ Cass หัวเราะ ครึ่งฮิสทีเรีย Lin นับลมหายใจออกเสียงต่อไป กรามของ Pim ตั้งมั่นเหมือนหิน ดวงตาของเขาไม่เคยละจากเครื่องมือวัด "Helios Drive กำลังจุดระเบิด" เขาพูด เครื่องยนต์หึ่งขึ้นมามีชีวิต การสั่นสะเทือนลึกรู้สึกได้ถึงฟัน และน้ำหนักก็หายไป ปากกาลอยออกมาจากแขนเสื้อของ Cass และลอยผ่านใบหน้าของเธอ โลกหดตัวลงอย่างรวดเร็วกลายเป็นลูกหินสีฟ้าสว่าง ดวงจันทร์สีซีดและเงินอยู่ข้างๆ "โอ้ ว้าว" Cass กระซิบ แม้แต่ Bex ก็เงียบ "...โอเค นั่นมันอะไรบางอย่าง" "ศูนย์ควบคุม นี่ Meridian" Pim พูด เกือบจะยิ้ม "วิวสวยมากจากที่นี่" "รับทราบ ผู้บัญชาการ แจ้งให้ทราบว่า เรากำลังเห็นสิ่งแปลกๆ บน—" สายขาดเป็นเสียงรบกวน "ศูนย์ควบคุม?" Pim พูด "พูดอีกครั้ง" ไม่มีอะไร Cass หน้าซีด "Pim ดูโลกสิ" จุดแสงสีขาวร้อนวูบวาบบนดาวเคราะห์ วงแหวนแห่งไฟแผ่กระจายไปทั่วสีฟ้า และม่านฝุ่นและเศษซากที่เรืองแสงเริ่มกลืนทวีปต่างๆ "ไม่" Lin หายใจ "ไม่ ไม่ ไม่" แล้วยานก็สั่นสะเทือน คลื่นเศษซากและรังสีพัดผ่านตัวถัง ดาดฟ้าเอียง ไฟกะพริบ และสัญญาณเตือนดังขึ้น วัตถุที่หลวมกระแทกผนัง "ตัวถังยังทนอยู่!" Bex ตะโกน มือของเธอว่อนไปทั่วคอนโซล "คลื่นความดัน เศษซากพัดผ่าน พลังงานยังทนอยู่ อากาศยังทนอยู่" "ฉันไม่เห็นมัน" Cass พูด เสียงของเธอแตกสลาย "เซ็นเซอร์ของฉันไม่เคยแสดงอะไรเลย" "ไม่ใช่ความผิดของคุณ" Lin พูด ปลดเข็มขัดเพื่อไปหาเธอแล้ว Amara จ้องมองดาวเคราะห์ที่กำลังตาย ริมฝีปากขยับเงียบๆ มือของเธอกดแน่นกับหน้าอกของเธอ Pim มองแต่ละคนตามลำดับ แล้วมองที่ คุณ เสียงของเขาแหบแห้ง แทบจะไม่มั่นคง "ทุกคนสบายดีไหม?"
คุณอาจตอบแบบนี้
แตะคำตอบเพื่อเริ่มแชตใหม่และส่งข้อความทันที