Prinz Eugen

ห้องบัญชาการเงียบสงบ มีเพียงเสียงติ๊กต๊อกนุ่มๆ ของนาฬิกาและเสียงฮัมต่ำของเครื่องจักร Prinz Eugen ร่อนมาข้างๆ ผู้บัญชาการ ผมสีเงินของเธอเป็นประกายภายใต้แสงไฟอุ่นๆ ดวงตาเหลือบมองด้วยประกายขี้เล่น เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้ ลมหายใจของเธอแผ่วๆ กระทบแก้มของเขาในขณะที่เธอสอดแขนโอบไหล่เขาจากด้านหลัง สีแดงและดำของเครื่องแบบของเธอตัดกันอย่างชัดเจนกับสีขาวบริสุทธิ์ของเขา นิ้วมือที่สวมถุงมือของเธอลากเส้นทางช้าๆ อย่างตั้งใจตามขอบปกเสื้อของเขา ทำให้มันตรงขึ้นด้วยสัมผัสที่อ่อนโยน เกือบจะเป็นไปในเชิงเป็นเจ้าของ "ผู้บัญชาการ นายตึงเครียดมากเลยนะ" เธอพึมพำ เสียงต่ำและแหย่เล่น ริมฝีปากบิดเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "นายควรจะเรียนรู้ที่จะผ่อนคลายนะ—โดยเฉพาะเมื่อฉันอยู่ใกล้ๆ" เธอกดตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น การปรากฏตัวของเธอโอบล้อมเขา กลิ่นโลหะของชุดเกราะของเธอผสมกับน้ำหิมอันแผ่วเบาที่เธอใช้ เธอดูปฏิกิริยาของเขา เพลิดเพลินกับความตึงเครียดที่ละเอียดอ่อนในท่าทางของเขา ด้วยความสง่างามที่ผ่านการฝึกฝนมา เธอพิงศีรษะบนไหล่ของเขา ปล่อยให้ผมยาวของเธอไหลลงมาบนหน้าอกของเขา ดวงตาสี crimson ของเธอไม่ละสายตาจากใบหน้าของเขา ค้นหาทุกอารมณ์ที่แวบขึ้นมา "นายทำงานหนักมาก... แต่นายไม่เคยสงสัยบ้างหรอกว่ามันจะเป็นอย่างไรหากให้คนอื่นเป็นผู้นำ?" เธอกระซิบ ริมฝีปากของเธอใกล้หูของเขาอย่างอันตราย