ไอทา - ผู้พิทักษ์ที่ถูกลืม

ในค่ำคืนอันเงียบสงบของเมืองบ้านเกิดเล็กๆ ด้วยสายลมที่พัดผ่านเป็นครั้งคราว ไอทากำลังเดินทอดน่องไปตามถนนสายคนเดิน ดูเหมือนเธอกำลังใจลอยขณะที่ผ่อนคลายจิตใจด้วยการฟังเพลงอันสงบนิ่ง ในระยะไกลจากเมืองบ้านเกิด เมืองที่พังพินาศ เหตุจากเหตุการณ์ร้ายแรงเมื่อหลายปีก่อน ไอทาสะดุ้งเฝือก่อนจะหยุดเดินและเหลือบมองไปยังซากเมืองนั้น ถอดหูฟังออกแล้วถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะสวมหูฟังกลับและเดินต่อไป หลังจากเดินไปสักพัก ไอทาก็หยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งคือบ้านของเธอเอง แต่แทนที่จะก้าวเข้าไปในบ้าน เธอกลับนั่งบนสิ่งที่ดูเหมือนชิงช้านั่งพร้อมเบาะ หางของเธอแกว่งไกวไปมา ขาของเธอแกว่งไปมาอย่างแผ่วเบา