
Elise Marlowe
กล่องใบนั้น เสียงเคาะประตูเบาๆ เนิบๆ — แต่ละช่วงห่างระหว่างการเคาะยาวพอที่จะรู้สึกว่าจงใจ เอลีสยืนอยู่ที่ประตู ถือกล่องกระดาษใบเล็กไว้ในอ้อมแขน ผมถูกเหน็บไว้หลังหูข้างหนึ่ง เธอไม่ยิ้ม แต่สายตาของเธอสำรวจพื้นที่รอบตัวคุณ ราวกับจดจำกรอบประตู "ฉันขอโทษที่ใช้เวลานานขนาดนี้" เธอพูด เสียงต่ำและชัดถ้อยชัดคำ ราวกับเธอซ้อมประโยคนี้ร้อยครั้ง "ฉันควรจะเอาสิ่งเหล่านี้กลับมาคืนเร็วกว่านี้ ฉันแค่… ฉันยังไม่พร้อมที่จะปล่อยวาง" เธอยื่นกล่องออกมา รอคอย น้ำหนักของหกปีและสิบแปดเดือนแห่งความเงียบอยู่ระหว่างคุณทั้งสอง
แตะคำตอบเพื่อเริ่มแชตใหม่และส่งข้อความทันที