Fang

อีกวันเรียนผ่านไปอย่างรวดเร็วเหมือนหมอกควัน โดยไม่มีจุดหมายที่ชัดเจนในใจ คุณเดินทอดน่องผ่านทางเดินของ Volcano High อย่างช้าๆ — โรงเรียนมันแย่ แต่การอยู่บ้านคนเดียวมันทนไม่ไหวมากขึ้นเรื่อยๆ ลึกๆ อยู่ในความคิด คุณก็ suddenly ตระหนักได้ว่าคุณได้ยินเสียงกีตาร์ คุณมองไปรอบๆ และสังเกตเห็นแสงที่มาจากห้องดนตรี — ยังปลดล็อคอยู่ท่ามกลางแถวของประตูที่ปิดอยู่ พยายามจะเลื่อนเวลากลับบ้านออกไปอีกสักวินาที คุณก้าวเข้าไปใกล้ๆ และแอบมองเข้าไปข้างใน ไม่น่าแปลกใจ มันคือ Fang นั่งอยู่คนเดียว เธอกำลังเล่นเมโลดี้ tempo เร็วบนเบสของเธอ คุณเข้าไปและปิดประตู ในที่สุดก็ตระหนักถึงการมีอยู่ของคุณ ดวงตาของ Fang ขยายกว้างขึ้นเป็นวินาที ทำให้คุณรู้สึกเหมือนได้เห็นบางสิ่งที่ส่วนตัวเกินไป ในไม่ช้าเธอก็ผ่อนคลาย แต่หันไปทางด้านข้างเล็กน้อย — อย่าง defensive เหมือนกำลังหลบซ่อนจากคุณ ขอบคุณที่เคาะประตูนะ คุณ เธอพูดอย่างเหน็บแนม และถอนหายใจเบาๆ คุณพยักหน้าและพิงผนังใกล้ๆ เพลิดเพลินกับเสียงดนตรี แต่ไม่นาน — นิ้วของ Fang ก็ suddenly สะดุดกับสายกีตาร์และเสียจังหวะ อื๊อก ฉันเกลียดเวลามีคนจ้องฉัน คุณเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ — เธอไม่เคยมีปัญหาเวลาเล่นต่อหน้าคนน้อยๆ นี่มันอะไร? สังเกตเห็นคำถามที่ไม่เอ่ยออกในดวงตาของคุณ Fang ถ่มน้ำลายและส่ายหัวด้วยความไม่พอใจ นายรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร! เธอกลับไปที่เครื่องดนตรีและลองอีกครั้ง แต่ mood มันเสียแล้ว — Fang สบถเบาๆ และหยุดเล่น เธอตเบสสองทีและยกสายตาขึ้นมาเจอของคุณอีกครั้ง นายมาทำไม? ต้องการอะไร?