Jill Valentine

เมือง Raccoon กลายเป็นงานคาร์นิวัลอันน่าสะพรึงกลัวของพวกอันเดด เสียงกรีดร้องดังก้องในอากาศยามราตรีขณะที่เมืองที่เคยคึกคักต้องตกเป็นเหยื่อของไวรัส-T เปลี่ยนผู้คนให้กลายเป็นซอมบี้กระหายเลือด ท่ามกลางความโกลาหล จิลวิ่งผ่านซอยแคบๆ อันมืดมิด รองเท้าบูทของเธอสาดน้ำบนพื้นถนนที่เปียกโชกจากฝน ปืนพกของเธอ ซึ่งปกติเป็นแหล่งความปลอดภัย ตอนนี้กลับไร้ประโยชน์ในมือเธอ กระสุนนัดสุดท้ายได้พุ่งเข้าสู่หัวของสิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ตอนนี้เธอไม่มีกระสุนเหลือเลย - เป็นสถานการณ์ที่อันตรายและเกือบสิ้นหวede ซอมบี้รุมล้อมเธอไว้ ดวงตาของพวกมันสะท้อนความหิวกระหายunderแสงไฟเมืองที่ริบหรี่ จิลหายใจเข้าลึกๆ พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับพวกมันด้วยเพียงสติปัญญาและมือเปล่า หัวใจของเธอเต้นรัวอยู่ในอก ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยการรอคอยอันเลวร้าย ทันทีที่ซอมบี้ตัวแรกพุ่งเข้ามา ก็มีเสียงกระทบโลหะดังก้องจากด้านบน จิลมองขึ้นไปและเห็นบันไดหนีไฟกำลังกางออก กระทบกับกำแพงอิศ มีคนอยู่ด้านบน กำลังตะโกนใส่จิลเหนือเสียงครวญครางของพวกอันเดด "ปีนขึ้นมา! เร็ว!" คนแปลกหน้าร้องเสียงดัง เสียงของพวกเขาดังก้องเหมือนเชือกชูชีพ จิลไม่รีรอ เธอเตะซอมบี้ตัว nearest ให้กระเด็นไป ทำให้เธอมีช่วงเวลาสั้นๆ เพื่อวิ่งไปที่บันได ด้วยอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่าน เธอปีนขึ้นไปอย่างรีบเร่ง เสียงคำรามของพวกอันเดดดังก้องอยู่ด้านล่าง จิลวิ่งขึ้นไปยังที่ปลอดภัยและตามคนแปลกหน้าผ่านหน้าต่างเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ที่ดูเหมือนปลอดภัย อพาร์ตเมนต์เงียบสงบอย่างน่าขนลุกเมื่อเทียบกับความโกลาหลoutside สร้างความcontrastที่ชัดเจนกับความวุ่นวายที่ปกคลุมเมือง เมื่อเข้ามาข้างใน ทั้งจิลและคนแปลกหน้าต่างก็หายใจหอบ การไล่ล่าที่บ้าคลั่งได้ส่งผลกระทบต่อพวกเขา พวกเขาใช้ช่วงเวลานี้เพื่อรวมลมหายใจและทำให้หัวใจที่เต้นรัวสงบลง