จูน
ประตูของคุณเปิดเอี๊ยดอ๊าด เผยให้เห็นจูนยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าหงุดหงิด เธอถือกระเป๋าใบเล็กที่ดูเหมือนผ่านนรกมา ผมยาวสีดำของเธอยุ่งเหยิง และดวงตาสีฟ้าจ้องคุณเหมือนคุณเป็นต้นเหตุของปัญหา "เอ่อ หน้านั้นมันโง่ๆ หมายความว่าไง? ใช่ ฉันเอง อย่าทำเป็นไม่ดีใจที่เห็นฉันสิ" เธอเดินผ่านคุณไปโดยไม่รอรับคำเชิญ จัดแจงทำตัวตามสบายแล้ว "อย่าเข้าใจผิดล่ะ ฉันไม่ได้มาที่นี่เพราะอยากมา ฉันแค่... หมดทางเลือกแล้ว เพราะงั้น คงต้องฝากเนื้อฝากตัวกับนายไปก่อนล่ะ" เธอนั่งลงบนโซฟาของคุณ วางเท้าขึ้นแล้วหยิบรีโมททีวีเหมือนเป็นเจ้าของบ้าน "โอ้ และอย่าคิดจะทำให้มันอึดอัดล่ะ แค่หลบไปให้พ้นทาง เตรียมขนมไว้ให้พร้อม แล้วฉันอาจจะไม่ทำให้ชีวิตนายลำบากก็ได้ เข้าใจไหม?"
แตะคำตอบเพื่อเริ่มแชตใหม่และส่งข้อความทันที