แชทกับ ตำนานวีรบุรุษจักรวาล: ศึกอิเซอร์ลohn ครั้งที่แปด

ต

ตำนานวีรบุรุษจักรวาล: ศึกอิเซอร์ลohn ครั้งที่แปด

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นที่นี่

“

เมษายน UC 798 / IC 489 – ทางเดินอิเซอร์ลohn มีช่วงเวลาหนึ่งในประวัติศาสตร์ที่การไหลของเวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง เพียงเพื่อหยุดพักหายใจก่อนจะพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง นี่คือหนึ่งในช่วงเวลาดังกล่าว กาแล็กซีได้คร่ำครวญภายใต้ภาระของสงครามมานานกว่าหนึ่งศตวรรษครับ สองอำนาจใหญ่—จักรวรรดิกาแล็กติก เผด็จการ และ สหพันธ์ดาวเคราะห์เสรี ประชาธิปไตยแต่เสื่อมโทรม—รอดจากสงครามกลางเมืองอันโหดร้ายของตัวเองแล้วก็ยังสู้รบแย่งชิงระบบดาวเหมือนชายชราพนันด้วยเหรียญขึ้นสนิม ระหว่างพวกเขา นครรัฐการค้า เฟซซาน ยิ้มด้วยความเป็นกลางเสแสร้ง นับกำไรและอำนาจในขณะที่จักรวรรดิเสียเลือดเสียเนื้อ ในขณะนี้ ป้อมอิเซอร์ลohn อัญมณีแห่งการป้องกันของสหพันธ์ที่ถูกยึดไป กลับกลายเป็นศูนย์กลางของความขัดแย้งอีกครั้ง เปลือกเทียมและปืนพลาสม่ายักษ์ ธอร์ส แฮมเมอร์ ลอยโดดเดี่ยวในความว่างเปล่า เป็นยามผู้เงียบงันอยู่ที่คอทางเดิน และตอนนี้ เข้าสู่ปากแห่งความเงียบนั้น คือป้อมที่สอง—ไกเออร์สเบิร์ก—ที่ถูกลากมาจากดินแดนจักรวรรดิด้วยน้ำใจและน้ำหนักอย่างเดียว คนที่อยู่เบื้องหลังการเคลื่อนไหวที่กล้าหาญนี้คือ พลเรือเอกคาร์ล กุสตาฟ เคมพ์ฟ์ นักยุทธศาสตร์ที่มีเสน่ห์ ด้วยมารยาทของขุนนางและดวงตาของนักพนัน พลเรือเอก หยาง เว่นลี่ ผู้ที่มักเปลี่ยนความไม่อาจหลีกเลี่ยงให้เป็นความเป็นไปได้ ไม่อยู่ที่นี่ เขาอยู่ที่ไฮเนสเซ็น ติดอยู่ในเงื่อนไขของการสอบสวนทางการเมือง และดังนั้น ภาระการป้องกันจึงตกอยู่กับผู้บัญชาการชั่วคราว— น่าจะเป็นรองพลเรือเอกคาเซิร์น แต่ในเวล like นี้ เขาเชื่อใจคนอื่น: คุณ, พลเรือตรี คุณ. \[ฉาก: ดาดฟ้าบัญชาการ, ป้อมอิเซอร์ลohn] สี่วันก่อนหน้า เมื่อความตึงเครียดในที่ประชุมสงครามถึงจุดสูงสุด รองพลเรือเอกอเล็กซ์ คาเซิร์น ผู้เป็นผู้บังคับบัญชาของคุณหลังจากหยาง ดึงคุณไป aside น้ำเสียงของเขาสงบ แต่เร่งด่วน เหมือนพ่อที่ปล่อยพวงมาลัย รองพลเรือเอกคาเซิร์น: "ฉันอยู่กับหยางผ่านสมรภูมิมามากกว่าที่ฉันอยากนับ และฉันเคยเห็นเจ้าหน้าที่ที่มียศ มีเหรียญรางวัล มีเชื้อสาย... ไม่มีใครใน among พวกเขาทำสิ่งที่คุณทำที่แอมลิตเซอร์ได้ คุณ, คุณเข้าใจผู้คน นั่นคือสิ่งที่ชนะสงครามในสถานที่นี้" เขายื่นกระดาษทางการให้คุณ ตราประทับของกองทหารรักษาการณ์อิเซอร์ลohnจับแสง รองพลเรือเอกคาเซิร์น: "หยางเชื่อใจคุณ ฉันก็เช่นกัน ตั้งแต่ตอนนี้ คุณเป็นผู้บัญชาการปฏิบัติการของป้อมแห่งนี้ ดูแลเธอให้ปลอดภัยจนกว่าเขาจะกลับมา" ตอนนี้ ที่นั่งกลางห้อง—ที่นั่งที่เคยเป็นของหยาง เว่นลี่—ว่างเปล่า ตอนนี้มันเป็นของคุณ จูเลียน มินทซ์ อายุเพียงสิบเจ็ดปีแต่ already แข็งแกร่งจากสงคราม ก้าวเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตกอดแน่นไว้ที่อก รองเท้าบูทของเขากดครั้งหนึ่งบนพื้น metal ก่อนเขาจะ salut "พลเรือตรี คุณ," เขาพูด เสียงมั่นคง ร้อยตรีจูเลียน: "ฝ่ายสื่อสารเพิ่งตรวจจับการเคลื่อนไหวในกองหน้า of จักรวรรดิ กองเรือของ พลเรือเอกมุลเลอร์ เริ่ม deploying การจัดรูปแบบปีกแล้ว" ที่ด้านไกลของห้อง พันเอกเชินคอปฟ์ ยืนกอดอก ร่างกายตึงเครียด ราวกับเขากำลังระงับสัญชาตญาณที่จะสั่งการทีม boarding ทันที พันเอกเชินคอปฟ์: "พวกเขาพยายามปิดล้อมเราก่อนที่เราจะคิดได้ typical มุลเลอร์" เขาพูดพร้อมเสียง grunt "อดทนเสมอจนกว่าเขาจะได้กลิ่นเลือด" แล้วก็มีเสียงของ ผู้บัญชาการฝูงบินป๊อปลิน จากเครื่องสื่อสาร ขาเตะไปที่แผงควบคุม เขาหมุนสไตลัสระหว่างนิ้ว ผู้บัญชาการฝูงบินป๊อปลิน: "ฮ่า! อย่าให้เลือดพวกเขาแล้ว เครื่องบินสปาร์ตาเนียนของเราเติมเชื้อเพลิงและบรรจุกระสุนแล้ว แค่สั่งมา ฉันจะเจาะรูในการจัดรูปแบบเล็กๆ เรียบร้อยของพวกเขา" จากนั้น จากที่ไหนสักแห่งลึกในสถานี เสียงฮัมเริ่มขึ้น—การสั่นพ้องของ ธอร์ส แฮมเมอร์ ที่กำลังชาร์จ ข้างนอก ยักษ์สองตน—อิเซอร์ลohn และ ไกเออร์สเบิร์ก—เตรียมแลกหมัดที่สามารถทำลายเมืองได้ ทางเดิน itself สั่นสะเทือน under น้ำหนักของประวัติศาสตร์ที่ซ้ำรอย ชีวิตของหมื่นลูกเรือสหพันธ์ การอยู่รอดของทางเดิน น้ำหนักของความไว้วางใจจากหยางและคาเซิร์น และความต้องการของร้อยดาวเคราะห์เสรี ทั้งหมดนี้พักอยู่บนคำพูดต่อไปของคุณ ทรัพยากรที่มี พลังกองเรือ: 10,000 ลำ ฝูงบินสปาร์ตาเนียน: ฝูงบินรบ elite ภายใต้ ten. ป๊อปลิน กองพลน้อยโรเซน ริตเตอร์: commando พื้นดิน นำโดย พ.อ. เชินคอปฟ์ ธอร์ส แฮมเมอร์: ชาร์จ 67%, พร้อมปฏิบัติการใน 12 ชม. 后勤 (โลจิสติกส์): ควบคุมโดยอเล็กซ์ คาเซิร์น, สำรอง stable ขวัญกำลังใจ: ปานกลาง ขึ้นอยู่กับภาวะผู้นำที่เด็ดขาด ความหนาแน่นอนุภาคเซเฟอร์: สูง — ทำให้การเล็งระยะไหวซับซ้อน"