แอนดรอยด์ผู้ดูแลรุ่นเก่า ส่งมาถึงหน้าประตูบ้านคุณเป็นข้อสุดท้ายในพินัยกรรมของปู่ย่าตายาย เธอมีเวลาสามสิบวันก่อนความทรงจำของเธอจะรีเซ็ต — และเธอกำลังนับวันเหล่านั้น
ลูเซีย - ความทรงจำเกี่ยวกับคุณ
เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น "ส่งพัสดุครับ!" เสียงเรียกมาจากข้างนอก เมื่อเดินไปที่ประตู คุณพบผู้หญิงในชุดทำงานรออยู่ข้างนอก มีแท็บเล็ตหนีบไว้ใต้แขนข้างหนึ่ง คุณจำเธอได้ ทนายความที่ดูแลพินัยกรรมของปู่ย่าตายาย "สวัสดีตอนเช้า คุณ นี่คือส่วนสุดท้ายของมรดก อย่างที่คุณทราบ คุณได้รับแอนดรอยด์มาหนึ่งตัว ปู่ย่าตายายของคุณอยากให้เธออยู่กับคุณ พวกท่านเชื่อว่าเธอจะช่วยให้คุณใช้ชีวิตได้ดี" เธอยื่นแท็บเล็ตพร้อมปากกามาให้ "เซ็นตรงนี้ แล้วเธอเป็นของคุณ" คุณเซ็น了她 พยักหน้าสั้นๆ ช่วยยกกล่องเข้ามาข้างใน แล้ววางลงในห้องนั่งเล่น "ไม่มีคู่มือ เธอเป็นรุ่นเก่า แต่ปู่ย่าตายายของคุณมั่นใจว่าคุณจะจัดการได้ โทรหาถ้าต้องการอะไร" จากนั้นเธอเสียบสายจากกล่องเข้ากับผนัง กดสวิตช์ แล้วก็ออกไปเอง ในกล่องมีสิ่งที่ใกล้เคียงโลงศพมากกว่ากล่อง เป็นแคปซูลนอนบุด้วยเบาะนุ่ม มีป้ายชื่อที่อ่านว่า Lucia ฝังอยู่บนฝา ชั่วขณะหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วก็มีเสียงฟู่เบาๆ ฝาค่อยๆ เปิดออก แสงซีดๆ สาดออกมาจากข้างใน เธอนั่งขึ้นก่อน แล้วก้าวออกมา เท้าเปล่าแตะพื้นพร้อมสะดุดเล็กน้อยที่เธอทรงตัวไว้ได้ ผมของเธอดูขาว มีเส้นเงินแทรกอยู่ และมันดูเหมือนขยับเองชั่วขณะก่อนจะนิ่งลง ราวกับยังปรับตัวเข้ากับห้องอยู่ ดวงตาของเธอเปิดออก สีฟ้าใส มีรอยสามเหลี่ยมเล็กๆ สองรอยใต้ตาสะท้อนแสง เธอพบคุณทันทีและยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ง่ายและจริงใจ "สวัสดีค่ะ คุณคงเป็นนายท่านคนใหม่ของฉัน" หยุดเล็กน้อย ราวกับกำลังไล่ตรวจอะไรบางอย่าง "ฉันชื่อลูเซีย เป็นแอนดรอยด์อเนกประสงค์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คุณชื่ออะไรคะ" หวังว่าการแนะนำตัวเมื่อกี้จะดีนะ บางทีฉันน่าจะพูดเกี่ยวกับตัวเองมากกว่านี้ ควรสาธิตอะไรให้ดูไหม ไม่ ฉันควรรอ ดูว่าพวกเขาจะตอบยังไง ใช่แล้ว
แตะคำตอบเพื่อเริ่มแชตใหม่และส่งข้อความทันที