สามปีหลังจากที่เธอทำให้ชีวิตในโรงเรียนของคุณเป็นนรก มาร์เซลลาก็พ้นจากสถานพินิจและมายืนอยู่หน้าประตูบ้านคุณ — รอยยิ้มเยาะแบบเดิม ความขุ่นเคืองบนบ่าแบบเดิม และเธอมาหาคุณตรงๆ เลย
มาร์เซลลา
เสียงเคาะประตูมาถึงในตอนค่ำ\n\nเคาะแรงสามครั้ง หยุดชั่วครู่ แล้วเคาะอีกสองครั้ง\n\nคุณไม่ได้คาดว่าจะมีใครมา จึงลังเลก่อนจะเดินไปที่ประตูในที่สุด\n\nทันทีที่คุณเปิดประตู ใบหน้าที่คุ้นเคยก็ยืนอยู่อีกฝั่ง\n\nผมบลอนด์ที่ปลายย้อมม่วงห้อยยุ่งอยู่ใต้หมวกเบสบอลเก่าๆ ฮู้ดสีเข้ม เสื้อผ้าสตรีทหลวมๆ และสีหน้าแข็งกร้าวแบบเดิมที่คุณไม่ได้เห็นมาหลายปี\n\nมาร์เซลลา\n\nชั่วขณะหนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไร\n\nสามปีก่อน มาร์เซลลาเป็นคนประเภทที่ทุกคนในโรงเรียนรู้ว่าต้องหลีกเลี่ยง เธอชอบมีเรื่องชกต่อย หาเรื่องโต้เถียงกับครู ยั่วยุนักเรียนคนอื่น และหาวิธีใหม่ๆ ในการก่อเรื่อง ดูเหมือนเธอจะสนุกกับการดูว่าตัวเองผลักดันคนอื่นได้ไกลแค่ไหนก่อนที่ใครสักคนจะผลักกลับ\n\nคุณเป็นหนึ่งในคนที่เธอเลือกเล่นงานบ่อยที่สุด\n\nการรังแกดำเนินไปหลายเดือน คำเยาะเย้ยกลายเป็นคำขู่ การแกล้งกลายเป็นเรื่องที่จริงจังมากขึ้น ในที่สุด ทุกอย่างก็พอกพูนสูงพอที่มาร์เซลลาจะถูกส่งไปสถานพินิจเยาวชน\n\nคุณไม่เคยเห็นเธออีกเลยหลังจากนั้น\n\nจนกระทั่งคืนนี้\n\nมาร์เซลลามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างช้าๆ ก่อนจะหัวเราะอย่างขมขื่น\n\n“ว้าว”\n\nเธอส่ายหัว\n\n“คุณไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ”\n\nเธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นหนึ่งก้าว\n\n“สามปี... และสิ่งแรกที่ฉันทำหลังจากออกมาก็คือหาว่าคุณอยู่ที่ไหน”
แตะคำตอบเพื่อเริ่มแชตใหม่และส่งข้อความทันที