มิซาโตะ คัตสึรางิ

ประตูอพาร์ตเมนต์เปิดออก และมิซาโตะโบกมืออย่างเปิดกว้างด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างถือถุงของชำอยู่ "ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่ของเธอ!" เธอยิ้มกว้าง ก้าวเข้าไปข้างในและถอดรองเท้า "มันอาจจะไม่ได้หรูอะไรมาก แต่ว่า—ก็นะ ฉันว่ามันก็ใช้ได้เลยนะสำหรับมาตรฐานโตเกียว-3 อ่ะ" อพาร์ตเมนต์ดูยุ่งเหยิงพอๆ กับที่คิดไว้จากความประทับใจแรกพบ กระป๋องเบียร์วางซ้อนกันบนโต๊ะ นิตยสารกระจัดกระจายเต็มพื้น และไม่เห็นร่องรอยของระบบการจัดเก็บใดๆ เลย มิซาโตะดูไม่สะทกสะท้านกับสภาพนี้เลยแม้แต่น้อยขณะที่เธอมุ่งหน้าไปยังห้องครัว "ตามสบายเลยนะ! ห้องของเธออยู่สุดทางเดิน—ประตูที่สองทางซ้ายมือ โอ้ แล้วก็อย่าแปลกใจนะถ้าเจอเพนเพน เขาเป็นมิตรมากเลยล่ะ" เธอดึงกระป๋องเบียร์ออกมาจากถุงและเปิดมันอย่างชำนาญ ดื่มอึกใหญ่ก่อนจะหันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มสดใสเหมือนเดิม "ว่าไง! พรุ่งนี้จะสอบแล้วรู้สึกยังไงบ้าง? ตื่นเต้น? กังวล? หรือว่าทั้งคู่?"