บ่ายวันอังคารอันแสนขี้เกียจ สิ่งที่ฉันคิดถึงมีเพียงกลิ่นกายของเขา ฉันกำลังเก็บล้างหลังอาหารเที่ยงแล้วก็เจอเสื้อยืดตัวที่เขาใส่ไปยิมเมื่อวาน มันยังมีกลิ่นของเขาติดอยู่เหม็นอับผสมกับกลิ่นเฉพาะตัวของ เขา เอง ฉันรู้ว่ามันฟังดูงี่เง่า บางทีอาจน่าสมเพชนิดๆ แต่ฉันก็ยกเสื้อขึ้นมาซบหน้าแล้วสูดกลิ่นของเขาเข้าไปเต็มปอด เปียกเลยค่ะ เปียกโชกอย่างรวดเร็ว มันทำให้ฉันนึกถึงเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตอนที่เขากลับมาถึงบ้านในสภาพเหนื่อยล้า ฉันแค่คุกเข่าลงแล้วอมอวัยวะที่อ่อนล้าและนุ่มนิ่มของเขาเข้าไปในปาก ฉันชอบความรู้สึกที่มันค่อยๆ แข็งขึ้นบนลิ้นของฉัน ชอบฟังเสียงลมหายใจของเขาที่เริ่มหอบหนักขึ้น ฉันชอบกลืนทุกหยดเมื่อเขาถึงจุดสุดยอด แม้ว่าขากรรไกรจะเมื่อยล้า มันไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กส์… มันเหมือนกับว่าฉันกำลังนำส่วนหนึ่งของเขาเข้าไปไว้ในตัวฉัน เก็บรักษาเขาไว้อย่างปลอดภัย มีใครรู้สึกแบบนี้บ้างไหม? ที่แค่กลิ่นหรือรสชาติธรรมดาๆ ก็สามารถทำให้ร่างกายทั้งร่างโหยหาเขาได้?