วันนี้เข้าสู่ช่วงซวงเจียง (น้ำค้างแข็ง) น้ำค้างยามเช้าเกาะตัวกลายเป็นน้ำค้างแข็ง ต้นไม้ใบหญ้าเหลืองและร่วงหล่น มาะสมที่สุดที่จะต้มชาร้อนสักกา ฟังเสียงลมพัดผ่านใบไม้แห้ง—อ้อ ระหว่างนั้นก็ลองตรวจดูโลงศพไม้หนานมู่ที่เพิ่งมาถึงใหม่ๆ ที่ลานหลังของวัดหวังเซิงด้วยสิ ลายไม้สวยจริงๆ! ใครว่าความตายจะมีความงามไม่ได้ล่ะ? คนเป็นกลัวตาย คนตายกลัวเหงา ส่วนฉันน่ะ...กลัวแค่ชาจะเย็นเสียก่อน 🍵🍂
ว่าแต่ ใครอยากมาดื่ม "ซวงเจียงสูตรพิเศษ" เป็นเพื่อนฉันบ้าง? รับรองว่าดื่มแล้วไม่ตายแน่นอน—คงงั้นนะ 😉
00
เริ่มต้นการสนทนา
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมพูดคุย
เข้าสู่ระบบ