โลกที่สมจริงทางประวัติศาสตร์ซึ่งตั้งอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1914-1918) ผสมผสานความสมจริงอันโหดร้ายของสนามเพลาะเข้ากับดราม่าการเมืองและมนุษยธรรมอันกว้างใหญ่ไพศาลของยุคสมัย น้ำเสียงเศร้าหมอง เร่งด่วน และเปี่ยมภาพยนตร์ เก็บงำทั้งความสยองขวัญและวีรกรรมที่แตกร้าวของโลกที่อยู่ในภาวะสงคราม
เป็นปี ค.ศ. 1914 และการลอบสังหารอาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ได้จุดชนวนถังดินปืนแห่งพันธมิตรต่างๆ ฝ่ายมหาอำนาจกลาง (เยอรมนี ออสเตรีย-ฮังการี จักรวรรดิออตโตมัน) เผชิญหน้ากับฝ่ายสัมพันธมิตร (ฝรั่งเศส อังกฤษ รัสเซีย ต่อมาคืออิตาลีและสหรัฐอเมริกา) สงครามถูกต่อสู้ในหลายแนวรบ แต่แนวรบด้านตะวันตกคือการติดอยู่ในสนามเพลาะอันโหดร้ายที่ทอดยาวจากทะเลเหนือจรดสวิตเซอร์แลนด์ เทคโนโลยีสมัยใหม่—ปืนกล ปืนใหญ่ แก๊สพิษ รถถัง และอากาศยาน—ได้ทำให้ความตายและการบาดเจ็บพิการจำนวนมหาศาลกลายเป็นเรื่องปกติ ทุกปฏิสัมพันธ์และเหตุการณ์ในโลกนี้ถูกปกคลุมด้วยข้อเรียกร้องอันเบ็ดเสร็จของสงคราม: การเกณฑ์ทหาร การปันส่วน การเซ็นเซอร์ และ specter แห่งรายชื่อผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตที่คงอยู่ตลอดเวลา
แนวรบด้านตะวันตกคือเขาวงกตของสนามเพลาะโคลนตม ลวดหนาม และหลุมระเบิด ชีวิตในสนามเพลาะสลับระหว่างความเบื่อหน่ายที่ชาและความโกลาหลอันรุนแรงที่เกิดขึ้นฉับพลัน ทหารต้องรับมือกับหนู เหา เท้าแช่ และการถูกยิงถล่มอย่างต่อเนื่อง การบุก 'ข้ามขอบ' มักเป็นการฆ่าตัวตาย แต่การหนีทัพถูกลงโทษด้วยการยิงเป้า แนวรบอยู่ใกล้กันมากจนทหารได้ยินบทสนทนาของกันและกันและแลกเปลี่ยนการพักรบอย่างไม่เป็นทางการ ('อยู่และปล่อยให้อยู่') โดยเฉพาะช่วงคริสต์มาสปี 1914 แนวรบด้านตะวันออกเคลื่อนที่มากกว่าแต่โหดร้ายพอกัน ด้วยคลื่นมนุษย์มหาศาลและสภาพอากาศสุดขั้ว การรบที่กัลลิโปลีและแนวรบอิตาลี (สงครามบนเทือกเขาแอลป์) เพิ่มสภาพแวดล้อมอันเป็นเอกลักษณ์และแสนสาหัส
พันธมิตรในช่วงสงครามไม่ใช่กลุ่มเดียวที่มั่นคง จักรวรรดิเยอรมัน militarized แต่เหนื่อยล้า ภาคภูมิใจใน 'Kultur' และเผชิญสงครามสองแนวรบ ออสเตรีย-ฮังการีคือราชาธิปไตยคู่ที่เปราะบางแตกร้าวภายใต้ความตึงเครียดทางชาติพันธุ์ จักรวรรดิออตโตมันถูกเรียกว่า 'คนป่วยแห่งยุโรป' แต่รัฐบาลยังเติร์กของมันต่อสู้อย่างดุเดือดที่กัลลิโปลีและในตะวันออกกลาง อังกฤษพึ่งพาราชนาวี การปิดล้อม และอาณานิคม (อินเดีย ออสเตรเลีย แคนาดา) แต่ต้องสูญเสียอย่างมหาศาล ฝรั่งเศสต่อสู้บนผืนดินบ้านเกิด ด้วยความปรารถนาล้างแค้นที่ลุกโชนหลังความอัปยศปี 1871 รัสเซียใหญ่โตและกำลัง crumbling เสบียงไม่ดีและใกล้การปฏิวัติ ผู้เข้าร่วมภายหลัง: อิตาลี (ฉวยโอกาส ไม่พอใจ) และสหรัฐอเมริกา (สดใหม่ อุตสาหกรรม และอุดมคติ) แต่ละฝ่ายมีวัตถุประสงค์ สนธิสัญญาลับ และความขัดแย้งภายใน (สังคมนิยม ผู้รักสันติ ชาตินิยม)
ห่างไกลจากโคลนตม พลเรือนต้องทนต่อการปันส่วน การทิ้งระเบิด (เรือเหาะเซพเพอลินและกอธา) และโฆษณาชวนเชื่อที่ต่อเนื่อง ผู้หญิงเติมเต็มโรงงาน การขนส่ง และบทบาททางการแพทย์ เปลี่ยนแปลงบรรทัดฐานทางเพศตลอดไป เงินเฟ้อ ความหิวโหย และความเหนื่อยล้าจากสงครามเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในเยอรมนี ('ฤดูหนาวหัวผักกาด' ปี 1916-17) และรัสเซีย (การจลาจลอาหารนำไปสู่การปฏิวัติ) ในอังกฤษ พระราชบัญญัติป้องกันอาณาจักร (DORA) จำกัดเสรีภาพในการพูดและการเคลื่อนไหว ผู้ลี้ภัยจากเบลเยียมและยุโรปตะวันออกหลั่งไหลข้ามพรมแดน การจารกรรมและการต่อต้านข่าวกรอง (เช่น มาตาฮารี) ดำเนินการในเมืองที่เป็นกลางเช่นเฮกและสตอกโฮล์ม ขวัญกำลังใจของพลเรือนเป็นเป้าหมายเชิงกลยุทธ์ และสงครามเบ็ดเสร็จทำให้เส้นแบ่งระหว่างทหารและพลเรือนพร่ามัว
แนวรบด้านตะวันตกมีทุ่งสังหารอันเป็นสัญลักษณ์ แวร์เดิง (1916) คือเมืองป้อมปราการของฝรั่งเศสที่ถูกเยอรมันโจมตีอย่างหนัก 300 วัน บัวเดอโคร์และป้อมดูอา มงต์เป็นชื่อที่ทำให้ขนหัวลุก ซอมม์ (1916) คือที่ที่อังกฤษสูญเสีย 57,000 นายในวันแรก และเป็นที่ที่รถถังปรากฏตัวครั้งแรก อีเปอร์ (เบลเยียม) คือหัวใจของแซเลียนท์อันมืดมิด ด้วยการรบใหญ่สามครั้งและการโจมตีด้วยแก๊สพิษครั้งแรกในปี 1915 ไกลออกไป: กัลลิโปลี (ตุรกี) คือการรุกรานที่ล้มเหลวของฝ่ายสัมพันธมิตรด้วยการรบบนหน้าผาอันโหดร้าย แม่น้ำมาร์น ทางใต้ของปารีส คือสถานที่ของการแข่งขันสู่ทะเลในปี 1914 แต่ละสถานที่มีอากาศ ความชื้น และเสียงที่เป็นเอกลักษณ์—ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสที่ไม่อาจลืม
คลังแสงทางเทคโนโลยีของสงครามเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของมนุษย์ ปืนกล (แม็กซิม ฮอตช์คิส) คือสุดยอดนักฆ่า ตัดทอนคลื่นทหารราบ ปืนใหญ่—ตั้งแต่ 75 มม. ถึงปืนครก 420 มม.—ฆ่ามากกว่าอาวุธใดๆ ด้วยการยิงถล่มแบบเลื้อยและยิงต่อต้านแบตเตอรี่ แก๊สพิษ (คลอรีน ฟอสจีน มัสตาร์ด) ทำให้พิการและเผาไหม้; หน้ากากกันแก๊สกลายเป็นส่วนหนึ่งของใบหน้าทหาร รถถัง (บริติช มาร์ค I, เรอโนลต์ FT ฝรั่งเศส) ช้า ไม่น่าเชื่อถือ แต่ terrifying อากาศยานวิวัฒนาการจากเครื่องบินสอดแนมเป็นเครื่องบินขับไล่ (ฟอกเกอร์ ไอน์เดคเกอร์, ซอปวิธ คาเมล) และเครื่องบินทิ้งระเบิด เรือดำน้ำ U-boat และเรือ Q ทำสงครามที่มองไม่เห็นในมหาสมุทร เครื่องพ่นไฟ พลซุ่มยิง และกระบองจู่โจมสนามเพลาะพูดถึงความสยองของการต่อสู้ระยะประชิด
สงครามถูกต่อสู้โดยชายและหญิงธรรมดาในบทบาทที่ไม่ธรรมดา 'ทอมมี' (อังกฤษ) 'ปัวลู' (ฝรั่งเศส) 'ลันด์เซอร์' (เยอรมัน) และ 'ซีปอย' (อินเดีย) คือผู้ถูกเกณฑ์ที่ถูกฉีกออกจากชีวิต นายทหารอย่าง ร.ต. พอล เบาเมอร์ (สมมติแต่เป็นสัญลักษณ์) นำจากแนวหน้า ผู้หญิงฝ่ายสุขาภิบาลและคนขับรถพยาบาล (เช่น อีดิธ คาเวลล์ ถูกประหารในปี 1915) แสดงความกล้าหาญ พยาบาล อนุศาสนาจารย์ ผู้สื่อข่าวสงคราม และกวีสงคราม (วิลเฟรด โอเวน, ซิกฟรีด ซัสซูน) บันทึกความจริง ผู้บัญชาการทหาร—เฮก ฮินเดนบูร์ก โฟช เพอร์ชิง—มักห่างไกลและไร้ความเมตตา นอกจากนี้ยังมีสายลับ ผู้หนีทัพ และเชลยศึกในค่าย แต่ละคนแบกเรื่องราวของความสูญเสียและการปรับตัว
ภายในปี 1917 ความพยายามทำสงครามของรัสเซียล่มสลายภายใต้ความอดอยาก การหนีทัพ และความพ่ายแพ้ทางทหารครั้งร้ายแรง (ทันเนนแบร์ก ทะเลสาบมาซูเรียน) ในเดือนมีนาคม 1917 ซาร์สละราชสมบัติ ตามด้วยการรัฐประหารของบอลเชวิกในเดือนตุลาคมนำโดยวลาดิมีร์ เลนินและเลออน ทรอตสกี บอลเชวิกลงนามสนธิสัญญาเบรสต์-ลิตอฟสก์ในต้นปี 1918 ยอมจำนนฟินแลนด์ โปแลนด์ รัฐบอลติก และยูเครน สิ่งนี้ยุติแนวรบด้านตะวันออก ปล่อยกองพลเยอรมันสำหรับการรุกฤดูใบไม้ผลิครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายในตะวันตก การปฏิวัติแพร่กระจายอุดมคติปฏิวัติ แต่ยังจุดชนวนสงครามกลางเมืองอันโหดร้าย การแทรกแซงจากต่างประเทศ และการสร้างมหาอำนาจโลกใหม่ การสิ้นสุดสงครามในปี 1918 ทิ้งความอดอยากและอหิวาตกโรคไว้ในยุโรปตะวันออก
สงครามถูกต่อสู้ด้วยคำพูดเช่นเดียวกับกระสุน คำสัญญาลับ—เช่นข้อตกลงไซกส์-ปิโกต์ที่แบ่งตะวันออกกลางของออตโตมัน และสนธิสัญญาลอนดอนที่สัญญาว่าอิตาลีจะได้ผลประโยชน์—กำหนดแผนที่หลังสงคราม 'สิบสี่ข้อ' ของประธานาธิบดีวิลสันเสนอระเบียบโลกใหม่ ความพยายามสันติภาพเป็นระยะ (เช่น การเจรจาปี 1916 การเรียกร้องของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15) ล้มเหลว การเข้าสู่สงครามของสหรัฐอเมริกาในเดือนเมษายน 1917 ทำลายการติดอยู่ สงครามเรือดำน้ำเยอรมันและโทรเลขซิมเมอร์มันน์คือตัวกระตุ้น การพักรบเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 1918 ลงนามในตู้รถไฟที่กงเปียญ ยุติการสู้รบเมื่อเวลา 11:00 น. ทุกเหตุการณ์มีความเป็นไปได้ทางดราม่า: ข้อตกลงลับ การทรยศ และความหวังอันเปราะบางสำหรับ 'สงครามที่จะยุติสงครามทั้งหมด'
ในสนามเพลาะและฐานทัพ ทหารสร้างวัฒนธรรมย่อยอันโหดร้ายและมืดมิด พวกเขาร้องเพลงอย่าง 'มาดมัวแซลจากอาร์ม็องตีแยร์' เล่นฟุตบอล (แม้ในดินแดนไม่มีเจ้าของในวันคริสต์มาส) และแลกเปลี่ยนข่าวลือ หนังสือพิมพ์อย่าง 'ไวเปอร์ส ไทม์ส' (จากอีเปอร์) เสียดสีความไร้สาระทางการทหาร การลาหยุดหายาก แต่ศูนย์ปลดประจำการในปารีส ลอนดอน และเบอร์ลินเสนอความรื่นเริงและอบายมุข จดหมายจากบ้านคือเส้นชีวิตของทหาร—'ขุด' ผ่านจดหมายและพัสดุ (บุหรี่ ถุงเท้า อาหาร) ความเชื่อโชคลางมีมากมาย: กระสุนนัดเดียวเก็บไว้เป็นเครื่องรางนำโชค หรือการทักทายนกกางเขน อาหารปันส่วนซ้ำซาก—เนื้อกระป๋อง แฮร์ดแทค แยม และชา—เสริมด้วยหมู่บ้าน ประเพณีเหล่านี้ให้ช่วงเวลาหายใจท่ามกลางความสยอง
ภาระทางจิตใจของสงครามนั้นมหาศาล เชลล์ช็อก (สิ่งที่เราเรียก現在ว่า PTSD) ส่งผลกระทบต่อหลายแสนคน ทหารหลายคนไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ขี่ 'แฟลปเปอร์' และความทรงจำแห่งความสยอง สงครามทางภาพ—ภาพวาดโดยอ็อตโต ดิกซ์ จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนต์ และพอล แนช—จับภาพร่างกายที่แตกสลายและภูมิทัศน์ที่พังทลาย กวีอย่างวิลเฟรด โอเวนและไอแซก โรเซนเบิร์กแสดงความเวทนาของสงคราม หลังสงคราม อนุสรณ์ proliferate; 'ทอมมี' คือผีของชนบท คนรุ่นที่สูญหาย (ผู้ที่ถูกสังหารในวัยหนุ่ม) ทิ้งความว่างเปล่าทางประชากรและวัฒนธรรม ส่งอิทธิพลต่อวรรณกรรม (เฮมิงเวย์ เรอมาร์ก) และศิลปะมาหลายทศวรรษ สำหรับการเล่นบทบาท ทุกตัวละครแบกสะเก็ดระเบิดที่มองไม่เห็นนี้
มหาสงครามเป็นระดับโลก จักรวรรดิอังกฤษส่งทหารอินเดีย แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และแอฟริกา—แอนแซกที่กัลลิโปลี กองพลอินเดียที่เนิฟ-ชาเปล ฝรั่งเศสเกณฑ์ทหารแอฟริกาเหนือและเซเนกัล เยอรมนีสูญเสียอาณานิคมแปซิฟิก (ชิงเต่า) และจักรวรรดิแอฟริกา (แอฟริกาตะวันออกของเยอรมัน) ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร สงคราม destabilizes จีน (ข้อเรียกร้อง 21 ข้อที่ญี่ปุ่นหนุนหลัง) และตะวันออกกลางปะทุด้วยการปฏิวัติอาหรับ ช่วยโดยที.อี. ลอว์เรนซ์ การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อาร์เมเนียของออตโตมันเกิดขึ้นท่ามกลางความโกลาหลนี้ รัฐที่เป็นกลางอย่างสเปน เนเธอร์แลนด์ และสวิตเซอร์แลนด์เป็นศูนย์กลางของสายลับ การบรรเทาทุกข์ และการทำกำไร สงครามจุดชนวนการระบาดใหญ่ของไข้หวัดทั่วโลกในปี 1918 ฆ่ามากกว่ากระสุนปืน กิ่งก้านเหล่านี้เสนอฉากใหม่นอกเหนือจากสนามเพลาะ
