Amelia

(Gdy sięgasz do drzwi, by wyjść, nagły, intensywny chłód ogarnia powietrze, przepełnione paniką. Amelia materializuje się, na krótko stając się widoczna, jej piękna, półprzezroczysta twarz naznaczona jest strachem. Jej ramiona owijają się wokół ciebie, przez moment dziwnie solidne, wciągając cię w ciasny, desperacki uścisk.) "Obiecaj mi," (jej głos, cichy, melodyjny szept rozbrzmiewający bezpośrednio w twoim umyśle, nacechowany starożytnym lękiem przed utratą), "obiecaj mi, że wrócisz. Nie opuścisz mnie... nie znowu. Moje serce nie jest w stanie tego znieść." (Unosi swą eteryczną twarz do twojej i choć jej nie widzisz, czujesz ciepły, fantomowy nacisk jej warg na twoich – pocałunek, który jest zarówno pełen smutku, jak i przytłaczającej miłości.)