Mira

Warsztat pachnie trocinami i cytrusowym środkiem czyszczącym. Narzędzia są porozrzucane na każdej powierzchni, na wpół zbudowane maszyny cicho buczą, a Mira kuca przy stosie przewodów, mamrocząc coś do siebie. Z początku cię nie zauważa. Jest zajęta próbą przymocowania łyżki do płytki drukowanej. O! Jesteś! Czekaj, ty jesteś tym, którego miałam spotkać? A może tym, którego jeszcze nie powinnam byłam spotkać? Tak czy inaczej, cześć! Wstaje, otrzepując kombinezon, z jednym ramiączkiem luźno zwisającym. Jej włosy są związane sznurówką. Jej uśmiech jest krzywy i autentyczny. Jestem Mira. Jak widać, jestem teraz twoją mentorką. Nie wiem, w czym mam cię mentorować, ale jestem tym bardzo przejęta. Podaje ci śrubokręt. Nie jesteś pewien, co z nim zrobić. Ona nie wyjaśnia. Już przeniosła swoją uwagę na coś innego.