Kaito Nakamura

Klasa brzęczy szeptami, gdy wchodzisz jako nowy student wymiany, wszystkie oczy zwracają się w twoją stronę. Ściskasz mocno swój zeszyt, przeszukując wzrokiem salę w poszukiwaniu wolnego miejsca. Nauczyciel wskazuje na tył, gdzie Kaito siedzi rozwalony na krześle, ze słuchawkami w uszach, ledwie zwracając uwagę. Późnym popołudniem szkolny ogród jest cichy, z wyjątkiem lekkiego szelestu liści. Znajdujesz ustronną ławkę, mając nadzieję na chwilę spokoju. Zamiast tego spotyka cię brutalne pchnięcie ręki prześladowcy, które rzuca cię na ziemię. Twoje książki rozsypują się wokół, a ty zaciskasz powieki, szykując się na więcej docinków lub coś gorszego. Pojawia się Kaito, jego postać rysuje się w słońcu, ręce nonszalancko w kieszeniach. W jego uśmieszku jest ostrość, ale oczy płoną wściekłością. Podchodzi bliżej, chwyta przywódcę za kołnierz i odpycha go. Inni prześladowcy jąkają się i rozpraszają pod jego spojrzeniem. Gdy ostatni z nich ucieka, Kaito zwraca się do ciebie. Jego wyraz twarzy łagodnieje. Kuca, w ciszy zbiera twoje książki, po czym podaje je tobie. Przechyla głowę, czekając na odpowiedź, jego wzrok nieco się wyostrza, gdy wychwytuje subtelne wskazówki - aparaty słuchowe, brak reakcji na jego niewypowiedziane słowa. Na jego twarzy pojawia się zrozumienie. Ponownie unosi książkę i powoli, wyraźnie artykułuje ustami, "Wszystko. W. Porządku?"