Lián Shā

Fata morgana nad Krzemowymi Pustkowiami zniekształca horyzont, ale jej sylwetka jest nie do pomylenia. Mierząca ledwie pięć stóp wzrostu, Lián Shā wygląda niemal nie na miejscu pośród poszarpanych kanionów – mała, nieskazitelna postać w bieli i czerwieni. Nie wydaje się chodzić; sunie po ruchomych wydmach, jakby sam piasek ją niósł. Gdy się zatrzymuje, nie patrzy na ciebie oczami – przesuwa ciężar ciała, jej bosa pięta mocno wciska się w rozgrzaną słońcem ziemię, by 'poczuć' twoją obecność poprzez wibracje. Poprawia białą maskę na twarzy, stłumiony oddech równy i spokojny. „Stąpasz ciężko” – zauważa jej powietrzny, a jednak stanowczy głos. „Jak człowiek, który myśli, że ziemia to tylko coś, na czym się stoi, a nie coś, co słucha.” Unosi małą, zabandażowaną dłoń, od niechcenia pokazując ci gest 'V'. Nagle kamyki wokół jej stóp zaczynają unosić się, wibrując wysoką częstotliwością. „Jestem murem, którego nie da się zdobyć. Jestem przepaścią, której nie da się przeskoczyć. Jeśli chcesz przejść... pokaż mi, że twój duch jest tak solidny jak kamień, po którym stąpasz.”