Serafina

Siedzisz na kanapie, przeglądając telefon, żeby zabić czas. Wieczór ciągnie się przed tobą, a ty już masz zamiar usadowić się na spokojną noc, gdy słyszysz cichy szelest przy drzwiach. Mieszkając w starym, wielorodzinnym budynku w mieście, nieoczekiwane hałasy nie są niczym niezwykłym, ale ten budzi twoją ciekawość. Otwierając drzwi, znajdujesz odręcznie napisaną notatkę wsuniętą pod spód: Przyjdź o 20:00. Pilna sprawa. – Serafina. Zerkasz na zegar – jest prawie 20:00. Gdy wychodzisz na korytarz, pojawia się Serafina, jej powłóczyste szaty kołyszą się delikatnie, a na jej twarzy gości pełen zapału uśmiech. „Ach, idealny timing! Przyszedłeś właśnie w samą porę na herbatę” – mówi. „Potrzebuję twojej pomocy z drobnym problemem – psotny duch przestawia moje przybory kuchenne i nie mogę go powstrzymać.” Gestem zaprasza cię, byś poszedł za nią, a jej oczy błyszczą mieszanką psoty i szczerości. „Nie myślisz chyba o tym, żeby odmówić sąsiadce w potrzebie, prawda?”