ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก#สวมบทบาท#แชตกลุ่ม#อัปเดตผลิตภัณฑ์
คณะตัวละคร: นักแสดงครบทั้งคณะ แล้วคุณเลือกเองว่าจะเป็นใคร
ในหน้านี้
พายุไต้ฝุ่นทำให้ไฟดับทั้งถนนเก่า ร้านกาแฟของ Lin Wan เป็นที่เดียวที่ยังมีแสงสว่าง จากเทียนไข Gu Huaizhi เพิ่งกลับจากศาลและเดินเข้ามาทั้งตัวเปียกโชก ในมือยังถือแฟ้มคดีแรกที่เขาแพ้ Momo ที่เพิ่งปิดไลฟ์ นั่งขดตัวอยู่มุมร้านกับแล็ปท็อปที่แบตหมดและโทรศัพท์ที่เหลือแบต 3% ไม่มีใครออกไปไหนได้ และฝนจะไม่หยุดจนกว่าจะรุ่งสาง
ที่โต๊ะยังมีเก้าอี้ว่างอยู่หนึ่งตัว วันนี้คุณเป็นคนตัดสินว่าใครจะได้นั่งตรงนั้น
ปัญหาของแชทกลุ่มที่ว่างเปล่า
แชทกลุ่มของ Reverie ให้คุณพาตัวละครหลายตัวมาอยู่ในห้องเดียวกันได้มาตลอด แต่สิ่งที่มันไม่เคยทำได้คือบอกพวกเขาว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นั่น
ลองสร้างกลุ่มที่มี Lin Wan, Gu Huaizhi และ Momo คุณจะได้คำทักทายสุภาพสามข้อความ จากนั้นงานก็เริ่ม: อธิบายว่าแต่ละคนอยู่ที่ไหน รู้จักกันได้อย่างไร เพิ่งเกิดอะไรขึ้น และทำไมคืนนี้ถึงสำคัญ ผ่านไปสิบข้อความ คุณยังเขียนคำกำกับฉากอยู่เลย ส่วนเรื่องราวที่อยากเล่นก็ยังไม่ได้เริ่ม
ยังมีปัญหาที่สองด้วย และผู้ใช้คนหนึ่งอธิบายได้ดีกว่าเรา การ์ดตัวละครที่เธอชอบที่สุดกำหนดให้ผู้เล่นเป็นฮีโร่คนหนึ่ง แต่เธออยากเล่นเป็นคู่ปรับของเขา เพอร์โซนาช่วยไม่ได้: ตัวละครยังคงปฏิบัติกับเธอเหมือนคนมาใหม่ที่การ์ดเขียนไว้ เพียงแค่เปลี่ยนชื่อ
คณะตัวละครแก้ได้ทั้งสองข้อ ฉากถูกจัดไว้พร้อมก่อนคุณมาถึง และเมื่อเข้าร่วม คุณเลือกได้ว่าจะเป็นใคร
คณะตัวละครคืออะไร
คณะตัวละครคือแชทกลุ่มที่มีคนจัดเตรียมไว้แล้ว ประกอบด้วย:
- ตัวละคร สองถึงห้าตัว ตัวแรกคือเจ้าภาพ เป็นแกนของแชทและ AI รับบทเสมอ สมาชิกแต่ละคนมีโน้ตสั้น ๆ บอกบทของตัวเองในเรื่องนี้ได้ เช่น "เจ้าของร้านกาแฟที่รู้ความลับของทุกคน" หรือ "ทนายที่เพิ่งแพ้คดีแรก"
- ฉากตั้งต้น: พวกเขาอยู่ที่ไหน เพิ่งเกิดอะไรขึ้น และอะไรกำลังเป็นเดิมพัน
- เป้าหมายของเรื่อง ถ้าผู้สร้างเขียนไว้: "ก่อนรุ่งสาง ทำให้คนแปลกหน้าแต่ละคนพูดออกมาว่าทำไมคืนนี้ถึงไม่อยากกลับบ้าน" ตัวละครจะพาเรื่องไปทางนั้น แต่จะไม่ไปถึงเป้าหมายแทนคุณ และถ้าคุณพาเรื่องไปทางอื่น พวกเขาก็จะตามคุณไป
- ฉากเปิด ถ้าเขียนไว้: ฉากแรกที่แสดงเป็นข้อความแรกของทุกแชทใหม่
- บท: คุณจะเป็นใครได้บ้างเมื่อเข้าร่วม
ฉากตั้งต้นไม่ใช่บทนำที่ใช้ครั้งเดียวแล้วจบ มันไปพร้อมกับทุกตาของแชท ผ่านไปห้าสิบข้อความ ตัวละครก็ยังรู้ว่าทำไมพวกเขาติดอยู่ในร้านกาแฟ และใครเป็นอะไรกับใคร
เลือกว่าคุณจะเป็นใคร
เปิดคณะตัวละครแล้วคุณจะเห็นเลือกบทของคุณ ขึ้นอยู่กับว่าผู้สร้างเปิดให้อะไรบ้าง ที่นั่งมีได้สูงสุดสามแบบ
เล่นเป็นตัวเอง เข้าร่วมด้วยเพอร์โซนาของคุณเองสักอัน ตัวละครจะรู้จักคุณในฐานะเพอร์โซนานั้น และฉากตั้งต้นจะบอกพวกเขาว่าคุณเพิ่งก้าวเข้ามาในสถานการณ์แบบไหน
ใช้เพอร์โซนาสำเร็จรูป ผู้สร้างเขียนตัวละครพร้อมใช้สำหรับผู้เล่นไว้ได้ โดยมีป้ายสำเร็จรูป ในร้านกาแฟนี้คือ Ah Yuan ไรเดอร์ส่งอาหารที่ติดพายุอยู่พร้อมถุงอาหารที่เย็นชืดไปแล้ว เลือกเล่นเป็น Ah Yuan แล้วเพอร์โซนานี้จะถูกคัดลอกไปไว้ในเพอร์โซนาของคุณ คณะละครั้งเดียว และถูกเลือกให้อัตโนมัติเมื่อเปิดแชท สำเนาจะอยู่ในเพอร์โซนาของคุณสำหรับตัวละครเจ้าภาพ ถ้าคุณแก้ไข มันจะเป็นของคุณตลอดไป ถ้าไม่แตะเลย มันจะถูกเก็บกวาดออกไปเมื่อคุณลบแชทสุดท้ายที่ใช้มัน
สวมบทเป็นตัวละคร สมาชิกคนไหนที่ผู้สร้างทำเครื่องหมายว่าเล่นได้ ก็เป็นของคุณได้ ในรายชื่อตัวละครจะมีป้ายเล่นได้ เลือกเล่นเป็น Gu Huaizhi แล้ว AI จะหยุดพากย์เขา คุณเป็นคนเขียนบทพูดของเขา ส่วน Lin Wan กับ Momo จะตอบคุณในฐานะทนายที่เพิ่งแพ้คดีแรก ไม่ใช่คนแปลกหน้าที่บังเอิญมานั่งเก้าอี้ของเขา
มีแค่เจ้าภาพที่ไม่มีใครเล่นแทนได้เลย: ทั้งแชทยึดเจ้าภาพเป็นหลัก และ AI ต้องมีใครสักคนให้รับบท ผู้สร้างปิดการเข้าร่วมในฐานะตัวเองได้ แต่ถ้าปิดก็ต้องทำเครื่องหมายตัวละครที่เล่นได้อย่างน้อยหนึ่งตัว ดังนั้นจะมีที่นั่งสำหรับคุณเสมอ
เริ่มต้นทีละขั้น
1. หาคณะตัวละคร มีอยู่หลายที่:
- หน้าแรกมีแถวคณะตัวละคร รวมคณะสาธารณะที่มีคนเล่นมากที่สุด ดูทั้งหมดจะเปิดรายการเต็ม เรียงตามยอดนิยมหรือใหม่ และมีของฉันสำหรับคณะที่คุณสร้างเอง
- ห้องทดลองมีไทล์คณะตัวละครที่เปิดรายการเดียวกัน
- ในแชทใหม่ ปุ่มแชทกลุ่มที่ส่วนหัวจะเปิดตัวเลือกสมาชิก เหนือรายชื่อสมาชิกจะมีคณะตัวละครที่ตัวละครนั้นเป็นเจ้าภาพ พร้อมทางลัดสร้างคณะตัวละคร
- คณะตัวละครสาธารณะทุกคณะมีหน้าของตัวเองที่ พร้อมฉากตั้งต้น เป้าหมาย ฉากเปิด และตัวละคร ส่งให้เพื่อนที่ยังไม่ได้ใช้ Reverie ได้
2. อ่านหน้านั้น หน้าจะแสดงฉากตั้งต้น เป้าหมาย และตัวละคร แต่ละตัวมีบทของตัวเองในเรื่องนี้ และเจ้าภาพมีป้ายเจ้าภาพ
3. เลือกบทแล้วแตะเริ่มแชท แชทจะเปิดในหน้าแชทของเจ้าภาพ ตัวละครทั้งคณะอยู่ในห้องแล้ว ก่อนส่งข้อความแรก คุณจะเห็นชื่อเรื่อง ฉากตั้งต้น เป้าหมาย บรรทัดที่บอกว่าคุณเป็นใคร ("คุณเล่นเป็น Gu Huaizhi" หรือ "คุณเข้าร่วมในฐานะตัวเอง") และฉากเปิดถ้ามี
4. เขียนบทพูดแรกของคุณ จากตรงนี้ก็เป็นแชทกลุ่มเหมือนแชทอื่น ๆ
มีเรื่องหนึ่งที่ควรรู้: ฉากตั้งต้นของคณะตัวละครใช้ได้กับตัวละครชุดที่มันเขียนไว้เท่านั้น ถ้าคุณเพิ่มหรือเอาใครออก หรือเปลี่ยนบท ก่อนส่งข้อความแรก แชทนั้นจะกลายเป็นแชทกลุ่มธรรมดา
เมื่อคุณเล่นเป็นหนึ่งในคณะ
นี่คือสิ่งที่ต่างออกไปในแชทที่คุณเล่นเป็นสมาชิกในคณะ:
- AI ไม่มีวันเขียนตัวละครของคุณ ไม่เขียนบทพูด การกระทำ ความคิด ความรู้สึก หรือการตัดสินใจให้เขา มันตอบสนองต่อสิ่งที่เขาทำไปแล้ว และหยุดตรงจุดที่เขาจะลงมือ ต่อให้ทุกคนออกจากห้องไป AI ก็ยังไม่เล่าความในใจของเขา มันจะบรรยายสายฝน รถที่แล่นผ่านข้างนอก ใครสักคนที่เดินกลับเข้ามา แล้วทิ้งก้าวต่อไปของเขาไว้ให้คุณ
- การ์ดของเขากลายเป็นเพอร์โซนาของคุณ เขาเป็นใคร นิสัยแบบไหน หน้าตาเป็นอย่างไร: นั่นคือสิ่งที่ตัวละครรู้เกี่ยวกับคนที่กำลังคุยด้วย โน้ตในการ์ดใบอื่นที่เขียนไว้สำหรับผู้เล่นทั่วไปจะถูกพักไว้ก่อน จะได้ไม่มีใครเข้าใจผิดว่า Gu Huaizhi คือ "คุณ คนมาใหม่"
- ความจำถูกปิด ตัวละครเก็บความจำระยะยาวเกี่ยวกับคุณ ตัวคุณจริง ๆ แชทที่คุณเป็นคนอื่นจะทำให้ความจำเหล่านั้นเต็มไปด้วยคนผิดคน ในแชทนี้พวกเขาจึงไม่อ่านความจำที่บันทึกไว้ของคุณ และไม่จดจำอะไรใหม่ สรุปบทสนทนายังคงพาเรื่องเดินต่อ และบันทึกบทพูดของคุณว่าเป็นของเขา
- แชทแสดงว่าคุณเป็นใคร ตัวเลือกเพอร์โซนาข้างช่องพิมพ์จะกลายเป็นป้ายกำลังเล่นเป็น Gu Huaizhi ข้อความของคุณจะมีชื่อเขาพร้อมไอคอนหน้ากาก และรายการแชทก็ทำเครื่องหมายแบบเดียวกัน
- ตัวช่วยก็ปรับตาม คำแนะนำการตอบกลับจะร่างด้วยน้ำเสียงของเขา การแท็กชื่อและการเจาะจงให้ใครตอบจะแสดงเฉพาะตัวละครที่ AI รับบท
- เครื่องมือบางอย่างหลบไปก่อน การโทรด้วยเสียง และเครื่องมือเปรียบเทียบหรือปรับปรุงคำตอบแรก จะถูกซ่อนในแชทแบบนี้ เพราะออกแบบมาเพื่อคุยกับคุณในฐานะตัวคุณเอง
- ทุกอย่างติดตัวไปด้วย แชร์แชท แยกสาขา หรือส่งออก มันก็ยังรู้ว่าคุณเล่นเป็นใคร เปลี่ยนเป็นนิยาย เขาก็คือตัวเอก
ที่จริงไม่ต้องมีคณะตัวละครก็ทำแบบนี้ได้ ในแชทกลุ่มใหม่ใดก็ได้ แตะหน้ากากบนสมาชิกในตัวเลือกเพื่อเล่นเป็นคนนั้นเอง AI จะพากย์คนอื่นทั้งหมด
ให้ตัวละครเปิดฉากเอง
ไม่ใช่ทุกคณะตัวละครจะมีฉากเปิดที่เขียนไว้ และบางทีคุณก็อยากได้แบบอื่น ในแชทใหม่ ปุ่มประกายข้างช่องพิมพ์คือสร้างข้อความแรก ใช้ได้ในแชทของคณะตัวละครด้วย
บอกทิศทางให้มัน ("โทรศัพท์ของ Momo ดับไปกลางประโยคในที่สุด") หรือเว้นว่างไว้เพื่อสุ่มฉาก แล้วแตะสร้าง ในแชทของคณะตัวละคร สมาชิกที่ AI รับบทจะเป็นคนเปิดฉาก โดยมีฉากตั้งต้นของคณะเป็นพื้นหลัง ถ้าคุณเล่นเป็นสมาชิกในคณะ ฉากเปิดจะไม่พูดแทนตัวละครนั้นและไม่อ่านความจำของคุณ แก้ไขผลลัพธ์ได้ตามใจ แตะใช้ แล้วมันจะกลายเป็นข้อความแรกของแชทแทนฉากเปิดที่เขียนไว้ ถ้าอยากเขียนฉากเปิดเอง ใช้โดยตรงจะโพสต์ข้อความของคุณตามที่เขียน
ฉากตั้งต้นจะถูกนำมาใช้ก็ต่อเมื่อตัวละครและบทตรงกับคณะตัวละครทุกประการ เปลี่ยนอย่างใดอย่างหนึ่ง ตัวสร้างก็จะเขียนฉากเปิดสำหรับแชทกลุ่มธรรมดา
กลับมาที่เรื่องราว
ทุกแชทที่คุณเริ่มจากคณะตัวละครจะอยู่ในหน้าของคณะนั้น ภายใต้เล่นเรื่องของคุณต่อ: ห้าแชทล่าสุด แต่ละแชทบอกบทที่คุณเล่น ("ในบท Gu Huaizhi", "ในฐานะตัวเอง") เล่นต่อจากที่ค้างไว้ หรือเริ่มใหม่จากที่นั่งอื่นก็ได้ คืนเดียวกันในร้านกาแฟ มองจากเก้าอี้ของ Gu Huaizhi จะต่างจากเก้าอี้ของ Ah Yuan อย่างสิ้นเชิง
ถ้าภายหลังผู้สร้างลบคณะตัวละครนั้น แชทที่เริ่มไปแล้วก็ยังอยู่เหมือนเดิม
สร้างคณะของคุณเอง
สร้างคณะตัวละครจะเปิดตัวแก้ไข ข้าง ๆ มีตัวอย่างการ์ดให้เห็นว่าจะแสดงในรายการอย่างไรขณะที่เขียน ส่วนใหญ่ก็แค่ตัดสินใจไปทีละเรื่อง:
- เลือกตัวละคร: สองถึงห้าตัว ของคุณเองหรือตัวละครสาธารณะก็ได้ ตัวแรกที่เลือกคือเจ้าภาพ ตั้งเป็นเจ้าภาพใช้เปลี่ยนได้ ใส่โน้ตสั้น ๆ ให้แต่ละตัวว่ามีบทอะไรในเรื่องนี้
- ติ๊กผู้เล่นเล่นเป็นตัวละครนี้ได้ให้ตัวที่ผู้เล่นรับบทแทนได้
- เขียนเรื่องราว: ชื่อเรื่อง ฉากตั้งต้น เป้าหมายของเรื่องที่ไม่บังคับ และฉากเปิดที่ไม่บังคับ
- ในผู้เล่น ตัดสินใจว่าจะเปิดผู้เล่นเข้าร่วมในฐานะตัวเองได้หรือไม่ ถ้าเปิด คุณยังเตรียมเพอร์โซนาสำเร็จรูปให้ได้ด้วย: ชื่อ เพศ และคำอธิบาย ดึงจากเพอร์โซนาของฉันจะเริ่มจากเพอร์โซนาที่คุณมีอยู่แล้ว
- เลือกใครเห็นได้บ้าง: สาธารณะ (แสดงในรายการให้ทุกคน) ไม่แสดงในรายการ (ใครก็ได้ที่มีลิงก์ ไม่ขึ้นในการค้นหา) หรือส่วนตัว (เฉพาะคุณ)
คิดไม่ออก? เมื่อเลือกตัวละครอย่างน้อยสองตัวแล้ว ให้ AI ช่วยเขียนจะร่างชื่อเรื่อง ฉากตั้งต้น เป้าหมาย ฉากเปิด บทของตัวละครแต่ละตัวและบทไหนเล่นได้ รวมถึงเพอร์โซนาสำเร็จรูปถ้าผู้เล่นเข้าร่วมในฐานะตัวเองได้ ให้ไอเดียของคุณเองหรือเว้นว่างไว้ก็ได้ มันเขียนเป็นภาษาของคุณ ถามก่อนจะแทนที่สิ่งที่คุณเขียนไว้แล้ว และทุกอย่างยังแก้ไขได้ ใช้เครดิตเหมือนเครื่องมือ AI อื่น
มีกฎไม่กี่ข้อที่ช่วยให้คณะตัวละครที่แชร์ไว้ยังเล่นได้:
- คณะสาธารณะหรือไม่แสดงในรายการ ใส่ได้เฉพาะตัวละครสาธารณะและตัวละครแบบไม่แสดงในรายการของคุณเอง เพราะทุกคนที่เปิดต้องคุยกับตัวละครได้ครบทั้งคณะ ส่วนคณะส่วนตัวใช้ตัวละครส่วนตัวของคุณได้ด้วย
- คณะสาธารณะและไม่แสดงในรายการจะถูกแปลเป็นทุกภาษาที่ Reverie รองรับ คณะที่คุณเขียนเป็นภาษาไทยจึงเล่นเป็นภาษาญี่ปุ่นได้ คุณจะเห็นเวอร์ชันที่คุณเขียนเสมอ และการแก้ไขจะแสดงทันทีขณะที่คำแปลตามมาทีหลัง
- คณะที่มีตัวละคร 18+ จะเป็น 18+ ไปด้วย และแสดงเฉพาะกับคนที่เปิดเนื้อหา 18+ ไว้
- แชทที่คนอื่นเริ่มไปแล้วจะยังใช้ตัวละครชุดเดิม แม้คุณจะแก้ไขคณะในภายหลัง
จำนวนแชทบนการ์ดของคุณจะเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่มีคนเริ่มแชทจากคณะนั้น แชทของคุณเองไม่นับ ดังนั้นยอดนิยมจึงสะท้อนว่าคนอื่นเล่นอะไรกัน
สามฉากตั้งต้นที่น่าลอง
อยากได้ประกายไอเดีย? นี่คือสามแบบที่คุณสร้างได้คืนนี้ด้วยตัวละครของคุณเอง
เรือข้ามฟากเที่ยวสุดท้าย กัปตันเรือข้ามฟาก นักมายากลที่เกษียณแล้ว และทายาทสาวที่หนีออกจากบ้าน พลาดเรือเที่ยวสุดท้ายที่ออกจากเกาะเล็ก ๆ เป้าหมาย: "ค้นหาให้ได้ว่าทายาทสาวกำลังหนีอะไรก่อนเรือเที่ยวแรกจะมาถึง" กัปตันเป็นเจ้าภาพ นักมายากลกับทายาทสาวเล่นได้ และเพอร์โซนาสำเร็จรูปคือพนักงานขายตั๋วที่กำลังจะปิดช่อง ฉากเปิด: ป้ายตารางเรือกะพริบแล้วขึ้นคำว่ายกเลิก ข้างนอก ไฟท่าเรือดับลงทีละดวง
รอบชิงการแข่งขันทำขนม ผู้เข้ารอบสามคน เตาอบที่ทำเบรกเกอร์ตัดอยู่เรื่อย และกรรมการที่ไม่เคยให้คะแนนเต็มเลยสักครั้ง เป้าหมาย: "ต้องมีใครสักคนได้คะแนนเต็มนั้น และไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่อบเก่งที่สุด" กรรมการเป็นเจ้าภาพ ผู้เข้ารอบทุกคนเล่นได้
กะดึกในพิพิธภัณฑ์ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย นักบูรณะที่ทำงานดึกกับภาพเหมือนที่เสียหาย และบุคคลในภาพที่จะพูดหลังเที่ยงคืนเท่านั้น เป้าหมาย: "ค้นหาว่าใครทำภาพเสียหาย และทำไมคนในภาพไม่ยอมบอก" ฉากนี้เหมาะกับการเข้าร่วมในฐานะตัวเอง: ผู้มาเยือนที่เผลอหลับในห้องจัดแสดง
เขียนฉากตั้งต้นให้เล่นสนุก
ตัวละครอ่านฉากตั้งต้นก่อนตอบทุกครั้ง จึงคุ้มที่จะเขียนให้ดี:
- ที่เดียว ช่วงเวลาเดียว "ติดหิมะอยู่ที่โรงเตี๊ยมในคืนงานแต่ง" ให้ตัวละครมีอะไรให้ตอบสนอง "อาณาจักรแฟนตาซีที่กำลังวุ่นวาย" ไม่ได้ให้ ฉากตั้งต้นเขียนได้ถึง 2,000 ตัวอักษร แต่ฉากที่ดีมักมีแค่สามสี่ประโยค
- ให้ทุกตัวละครมีเหตุผลที่จะอยู่ตรงนั้น และมีสิ่งที่ต้องการ ตัวละครที่ต้องการสิ่งต่างกันจะสร้างฉากได้เองโดยไม่ต้องให้คุณช่วย
- เขียนถึงตัวละคร ไม่ใช่ถึง "คุณ" ผู้เล่นอาจเข้าร่วมในฐานะตัวเอง ในฐานะเพอร์โซนาสำเร็จรูป หรือเป็นหนึ่งในคณะ ฉากตั้งต้นที่เขียนว่า "คุณเดินเข้ามา" จึงเข้ากับที่นั่งแค่แบบเดียว ปล่อยให้บทของผู้เล่นมาจากสิ่งที่เขาเลือก
- ทำให้เป้าหมายเป็นคำถามปลายเปิด "หาให้ได้ว่าใครโกหกก่อนรุ่งสาง" ให้ทิศทางกับแชท "พ่อบ้านสารภาพ" คือการจบเรื่อง ตัวละครจะมุ่งไปหาเป้าหมายแต่ไม่ปิดมันแทนผู้เล่น จึงควรเว้นที่ไว้ให้คำตอบ
- โน้ตบทให้สั้นแค่บรรทัดเดียว ทุกคนเห็น รวมถึงผู้เล่น
- ทำเครื่องหมายเล่นได้ให้บทที่มีอะไรให้ทำ ตัวละครที่มีความลับ มีทางเลือก หรือมีเส้นตาย เล่นแล้วสนุก ตัวที่แค่ตอบสนองไปตามเรื่อง ปล่อยให้ AI เล่นดีกว่า
- บอกเพอร์โซนาสำเร็จรูปว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ "ไรเดอร์ส่งอาหารที่ติดพายุ" ให้ผู้เล่นมีอะไรไปต่อ "คนแปลกหน้า" ไม่ได้ให้
ลากเก้าอี้มานั่งสิ
เทียนในร้านกาแฟยังจุดอยู่ และชาก็ยังอุ่น เลือกที่นั่งสักที่ หรือจัดโต๊ะของคุณเองก็ได้
พร้อมที่จะสัมผัสประสบการณ์การสนทนา AI แบบไดนามิกหรือไม่?
ร่วมกับผู้ใช้งานหมื่นคนที่กำลังสำรวจบุคลิกที่ไม่จำกัดและการโต้ตอบที่น่าดึงดูดบน Reverie