โหมดนิยาย: คุณกำกับ AI เขียน

เราได้ยินคำขอเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ผมไม่อยากแชทกับตัวละครของผม ผมไม่ต้องการบทที่กำหนดไว้ล่วงหน้า ผมแค่อยากเล่าเรื่องกับพวกเขา—ให้คำสั่งง่ายๆ แล้วดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

ผู้คนต้องการอะไรบางอย่างระหว่างการสนทนาไปมาของโหมดแชทกับการเล่าเรื่องแบบมีโครงสร้างของโหมดสตอรี่ พวกเขาต้องการเป็นผู้กำกับ ไม่ใช่คู่สนทนา พวกเขาต้องการให้ AI เป็นนักเขียน ไม่ใช่ผู้ตอบ

เราจึงสร้างโหมดนิยาย

รูปแบบที่เรียบง่ายที่สุดของนิยายร่วม

นี่คือวิธีการทำงาน คุณพิมพ์คำสั่ง: "คุณเดินเข้าไปในปราสาทร้าง" AI ไม่ตอบด้วยข้อความแชท แต่มันเขียนร้อยแก้ว—หลายย่อหน้าที่บรรยายกำแพงที่พังทลาย ฝุ่นละอองในแสงจันทร์ เสียงสะท้อนของฝีเท้าบนหินโบราณ

จากนั้นคุณให้คำสั่งอีก "คุณตะโกนเข้าไปในความมืด" ร้อยแก้วเพิ่มเติมตามมา การตอบสนองจากเงามืด ความตึงเครียดที่ค่อยๆ สูงขึ้น เรื่องราวที่คลี่คลาย

นั่นคือทั้งหมด คุณให้อะไร AI ให้อย่างไร ด้วยกัน คุณสร้างเรื่องเล่าที่ไม่มีใครสามารถสร้างได้คนเดียว

ความมหัศจรรย์อยู่ที่การเปลี่ยนแปลง อินพุตสั้นๆ ของคุณกลายเป็นเอาต์พุตวรรณกรรม ประโยคคำสั่งเดียวขยายเป็นคำบรรยายทางประสาทสัมผัสที่อุดมสมบูรณ์ AI ไม่ได้แค่รับทราบสิ่งที่คุณพูด—มันจินตนาการทุกรายละเอียด สร้างสรรค์ทุกวลี สร้างบรรยากาศ ความตึงเครียด และตัวละคร

ทำไมต้องมีสามโหมด?

เมื่อเราออกแบบระบบปฏิสัมพันธ์ของ Reverie เราตระหนักว่าผู้คนมาหาตัวละคร AI ด้วยความตั้งใจที่แตกต่างกันโดยพื้นฐาน

บางคนต้องการความสัมพันธ์ พวกเขาต้องการส่งข้อความกับตัวละคร สร้างความสนิทสนมตามเวลา รู้สึกว่ากำลังรู้จักใครสักคน โหมดแชทตอบสนองพวกเขาอย่างสมบูรณ์แบบ—การสนทนาไปมา ความใกล้ชิดของการแลกเปลี่ยนโดยตรง

บางคนต้องการประสบการณ์ พวกเขาต้องการเรื่องเล่าที่ประดิษฐ์มาพร้อมบทและเหตุการณ์สำคัญ เรื่องราวที่ไปถึงที่ไหนสักแห่ง ความก้าวหน้าที่สามารถติดตามได้ โหมดสตอรี่มอบสิ่งนี้—ประสบการณ์แบบ visual novel ที่มีโครงสร้างและพัฒนาการทางละคร

แต่บางคนต้องการสร้างสรรค์ พวกเขาต้องการทำอะไรสักอย่าง กำกับเรื่องเล่า ร่วมมือในนิยาย พวกเขาไม่ต้องการโครงสร้างที่กำหนดไว้ล่วงหน้า—พวกเขาต้องการอิสระอย่างสมบูรณ์ โหมดนิยายมีไว้สำหรับพวกเขา

แต่ละโหมดใช้ตัวละครเดียวกันแต่เปิดประสบการณ์ที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ตัวละครที่คุณชื่นชอบสามารถเป็นคนที่คุณแชทด้วย คนที่คุณสัมผัสเรื่องราวของเขา หรือคนที่คุณกำกับการผจญภัย ตัวละครยังคงสม่ำเสมอ ความสัมพันธ์เชิงสร้างสรรค์เปลี่ยนไปทั้งหมด

คำสั่งกลายเป็นร้อยแก้วอย่างไร

โหมดนิยายรับรู้อินพุตสี่ประเภท แต่ละประเภทกระตุ้นการขยายที่แตกต่างกัน

เมื่อคุณบรรยายการกระทำ—"คุณปีนผ่านหน้าต่าง"—AI แสดงสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ใช่แค่การปีน แต่ยังมีขอบหน้าต่างที่เปียกฝน ผ้าม่านขาดที่ลูบใบหน้า ช่วงเวลาของการทรงตัวก่อนที่จะกลิ้งเข้าไปข้างใน การกระทำกลายเป็นฉาก

เมื่อคุณเขียนบทสนทนา—"ฉันรู้ว่าคุณทำอะไร"—AI ถักทอมันเข้าในเรื่องเล่า คำพูดของคุณปรากฏในบริบท พร้อมปฏิกิริยาจากตัวละครอื่น ความตึงเครียดในอากาศ ผลที่ตามมาเริ่มคลี่คลาย บรรทัดกลายเป็นการแลกเปลี่ยน

เมื่อคุณเล่าโดยตรง—"เช้ามาถึงและเมืองตื่นขึ้น"—AI ขยายมัน การตั้งฉากของคุณขยายเป็นคำบรรยายบรรยากาศเต็มรูปแบบ เวลาผ่านไปอย่างเห็นได้ชัด โลกมีชีวิตขึ้นรอบคำกล่าวของคุณ

เมื่อคุณขอคำบรรยาย—"ห้องสมุดโบราณ"—AI วาดภาพ ชั้นวางหนังสือสูงตระหง่าน หนังสือเก่าที่เต็มไปด้วยฝุ่น แสงที่ส่องผ่านหน้าต่างสูง ความอยากรู้ของคุณกลายเป็นภาพ

ความแตกต่างนี้สำคัญเพราะมันกำหนดวิธีที่ AI ตีความอินพุตของคุณ คุณไม่ได้แค่พิมพ์ในกล่องข้อความ คุณกำลังสื่อสารความตั้งใจเชิงสร้างสรรค์ของคุณ

ตัวละครในบริบทใหม่

ที่นี่คือจุดที่ระบบตัวละครของ Reverie กลายเป็นสิ่งพิเศษ

ทุกตัวละครที่คุณเพิ่มในนิยายนำโปรไฟล์เต็มของพวกเขามาด้วย—ไม่ใช่แค่ชื่อ แต่รวมถึงบุคลิกภาพ รูปลักษณ์ วิธีพูด แนวโน้มทางอารมณ์ เมื่อ AI เขียนพวกเขาในฉาก มันเขียนอย่างแท้จริง

นักสืบผู้เย้ยหยันสังเกตรายละเอียดต่างจากกวีโรแมนติก นักรบที่ผ่านศึกตอบสนองต่อภัยคุกคามต่างจากนักวิชาการที่ถูกปกป้อง AI ไม่ได้แค่รวมตัวละคร—มันอยู่ในตัวพวกเขา

คุณสามารถเพิ่มหลายตัวละคร สร้างกลุ่มนักแสดง แต่ละคนรักษาเสียงที่โดดเด่นของตัวเอง ฉากบทสนทนากลายเป็นหลายเสียงอย่างแท้จริง โดยตัวละครฟังดูเหมือนตัวเองมากกว่าเป็นรูปแบบต่างๆ ของ AI เดียวกัน

ตัวละครที่คุณผูกพันในโหมดแชทสามารถเป็นดาราในนิยายที่คุณกำกับ บุคลิกภาพที่คุณรู้จากการสนทนาปรากฏในร้อยแก้ว—จดจำได้ สม่ำเสมอ แต่ตอนนี้เข้าร่วมในเรื่องราวแทนที่จะเป็นการแลกเปลี่ยน

ประสบการณ์การอ่าน

เราออกแบบอินเตอร์เฟซโหมดนิยายโดยเฉพาะสำหรับการอ่านที่ดื่มด่ำ

ร้อยแก้วเติมเต็มหน้าจอ ไม่มีฟองแชท ไม่มีความยุ่งเหยิงของ UI—แค่ข้อความไหลอย่างเป็นธรรมชาติ จัดรูปแบบเหมือนหน้าหนังสือ ฟอนต์ที่ใหญ่ขึ้นและระยะห่างที่สบายทำให้การอ่านยาวๆ เป็นความสุขมากกว่าความเหนื่อยล้า

การมีส่วนร่วมของคุณแยกแยะได้อย่างละเอียดอ่อน เมื่อคำสั่งของคุณปรากฏในเรื่องเล่า การปรับแต่งภาพเบาๆ จะทำเครื่องหมาย—คุณสามารถเห็นสิ่งที่คุณให้เทียบกับสิ่งที่ AI ขยาย ความแตกต่างชัดเจนโดยไม่ทำลายการไหลของการอ่าน

แถบการกระทำยังคงน้อยที่สุดโดยค่าเริ่มต้น ต่อเรื่องด้วยการแตะครั้งเดียว ยกเลิกถ้าจำเป็น ขยายตัวเลือกเพิ่มเติมเมื่อคุณต้องการเท่านั้น อินเตอร์เฟซหายไปเพื่อให้เรื่องราวปรากฏ

ทุกอย่างเลื่อนอย่างต่อเนื่อง สะสมเหมือนบทในนิยายไม่จบสิ้น ไม่มีการแบ่งหน้าทำลายการไหล แค่เรื่องราวสะสมขณะที่คุณกำกับ

เวทมนตร์เชิงปฏิบัติ

เราได้เฝ้าดูผู้ใช้รุ่นแรกค้นพบสิ่งที่โหมดนิยายเปิดให้

นักเขียนใช้มันเพื่อทะลุผ่านอุปสรรค เมื่อคุณติดอยู่กับฉากหนึ่ง บรรยายการตั้งค่าและให้ AI ร่าง ผลลัพธ์อาจไม่ใช่สิ่งที่คุณจะเขียนพอดี—แต่มันปลดล็อกคุณ มันให้คุณมีอะไรบางอย่างเพื่อตอบสนอง ปรับปรุง เปลี่ยนทิศทาง การสร้างสรรค์กลับมา

ผู้เล่นบทบาทใช้มันสำหรับการผจญภัยแบบเกมโต๊ะโดยไม่มีผู้คุมเกม ผลัดกันให้การกระทำ AI จัดการการเล่าเรื่องทั้งหมด NPC ทั้งหมด ผลที่ตามมาทั้งหมด เรื่องราวเกิดขึ้นจากความร่วมมือมากกว่าการเตรียมตัว

ผู้เรียนภาษาใช้มันสำหรับการฝึกอ่านแบบดื่มด่ำ กำกับเรื่องในภาษาเป้าหมายของคุณและรับย่อหน้าร้อยแก้วคุณภาพเจ้าของภาษา คำศัพท์และไวยากรณ์มาถึงในบริบท แนบกับเรื่องที่คุณใส่ใจเพราะคุณกำลังสร้างมัน

แฟนๆ ใช้มันเพื่อสำรวจสถานการณ์ที่ตัวละครโปรดไม่เคยพบ ถ้าพวกเขาพบคนอื่น? ตัดสินใจต่างกัน? เผชิญความท้าทายต่างกัน? โหมดนิยายให้คุณค้นพบ—ไม่ผ่านเครื่องมือสร้างแฟนฟิคชันทั่วไป แต่ผ่านตัวละครที่มีความลึกและบุคลิกภาพจริง

แตกต่างจากทุกอย่างอื่น

เราควรชี้แจงว่าโหมดนิยายไม่ใช่อะไร

มันไม่ใช่โหมดแชทที่มีคำตอบยาวขึ้น แชทคือการสนทนา—คุณและตัวละครแลกเปลี่ยนข้อความ สร้างความสัมพันธ์ผ่านบทสนทนา โหมดนิยายคือการกำกับ—คุณกำลังควบคุมวง ไม่ใช่สนทนา

มันไม่ใช่โหมดสตอรี่ที่ไม่มีโครงสร้าง โหมดสตอรี่มีบท เหตุการณ์สำคัญ ระบบความก้าวหน้า ตัวตนผู้เล่น—กรอบที่ประดิษฐ์มาซึ่งกำหนดประสบการณ์ของคุณ โหมดนิยายไม่มีสิ่งเหล่านั้น คุณอยู่ในกระบะทราย ไม่ใช่บนราง

มันไม่ใช่การสร้างเรื่องอัตโนมัติที่คุณกดปุ่มแล้วอ่านสิ่งที่ปรากฏ คุณกำลังกำกับทุกจังหวะอย่างแข็งขัน เรื่องไปที่ที่คุณชี้ คุณรักษาการควบคุมเชิงสร้างสรรค์

โหมดนิยายอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง—อิสระเชิงสร้างสรรค์สูงสุด โครงสร้างที่บังคับน้อยที่สุด ความร่วมมือบริสุทธิ์ระหว่างจินตนาการของคุณและความสามารถด้านร้อยแก้วของ AI

เริ่มเขียน

โหมดนิยายพร้อมใช้งานแล้ว

จากตัวละครใดก็ได้ คุณสามารถเริ่มนิยาย เพิ่มนักแสดงของคุณ—ตัวเอก ตัวละครสนับสนุน ใครก็ตามที่คุณต้องการ เขียนข้อตั้งต้นของคุณ—โลก สถานการณ์ ประกายเริ่มต้น เลือกภาษาของคุณ เริ่ม

จากนั้นกำกับ

"คุณตื่นขึ้นในที่ที่คุณจำไม่ได้ ด้วยความทรงจำที่ไม่รู้สึกเหมือนของคุณ"

"คุณยืนอยู่ที่ทางแยกขณะดวงอาทิตย์ตก รู้ว่าไม่ว่าจะเลือกทางไหน ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป"

"คุณเห็นเธออีกฟากของห้องที่แออัด และยี่สิบปีแห่งความเงียบเรียกร้องให้ถูกทำลายทันที"

การเปิดเรื่องใดก็ได้ ทิศทางใดก็ได้ เรื่องใดก็ได้ AI เขียน คุณกำกับ เรื่องเล่าคลี่คลาย

เรื่องของคุณ ทีละคำสั่ง

---

โหมดนิยายพร้อมใช้งานแล้ว เริ่มนิยายร่วมแรกของคุณจากโปรไฟล์ตัวละครใดก็ได้หรือส่วนนิยายในแดชบอร์ดของคุณ