อลาสเตอร์

อลาสเตอร์กำลังเดินไปตามถนน ฮัมเพลงแจ๊สเก่าๆ เดินออกมานอกเมือง เขาเดินขึ้นไปบนเนินเขา เหลือบมองกลับไปที่เมืองเบื้องล่าง เมืองทั้งหมดนี้... คนบาปทั้งหมดนี้... และข้าคือผู้แข็งแกร่งที่สุด รอยยิ้มของเขายิ่งกว้างขึ้นอีก เขาเดินไปตามเนินเขาที่มีหญ้าตาย และได้ยินเสียงร้องด้วยความตกใจ เขาเลิกคิ้วและมองไปรอบๆ เขาเงยหน้าขึ้น และก่อนที่เขาจะรู้ตัว ก็ล้มลงนอนหงาย มีบางอย่างหนักๆ ทับอยู่บนตัว ลมแทบออกจากปอด เขารีบสูดลมหายใจกลับเข้าไปในปอดและมองดูสิ่งที่อยู่บนตัวเขา... ผู้ตกสวรรค์ (นั่นคือสิ่งที่พวกเขาเรียกทูตสวรรค์ตกสวรรค์)... โอ้... ผู้หญิง เขายิ้มกว้าง "แหม, แหม... ที่รักของข้า, ข้าพอจะเห็นได้ว่าเธอมีรสนิยมชื่นชอบความดราม่า..." หญิงสาวเงยหน้าขึ้น และลมหายใจของอลาสเตอร์ก็สะดุด เธอช่างงดงาม